Rust, overzicht en duidelijkheid

Over het stille geheim van de ‘trad-wives’

Ongeveer gelijktijdig hebben zich twee ontwikkelingen voorgedaan, namelijk die van de ‘manosphere’ en die van de ‘trad-wives’. Beide ontwikkelingen zijn deels verklaarbaar als reactie op een doorgeschoten feminisme.

Eerder heeft ds. Benno Zuiddam een commentaar geschreven over de ‘manosphere’, die met influencers als Andrew en Tristan Tate een krachtige impuls heeft gegeven aan de masculiniteit van mannen. Mannen mogen weer echte mannen zijn met stoere mannelijke eigenschappen. Het is jammer en betreurenswaardig dat zij op het verkeerde spoor zijn terechtgekomen met vrouwonvriendelijke uitingsvormen, die voorspelbaar waren gelet op hun uitlatingen. De Tate-broers zijn nu onderwerp van gesprek, omdat er beschuldigingen lopen waarbij bilaterale onderhandelingen gaande zijn over hun uitlevering vanuit de Verenigde Staten naar Groot-Brittannië.

De ‘trad-wives’ is als verschijnsel meer sympathiek. Ze treedt aan de dag als een beweging die opkomt voor een traditionele rol van vrouwen binnen het huwelijk en het gezin. Die rol is er een van dienstbaarheid en zorg. Vrouwen en moeders fungeren als spil van het gezinsleven en zorgen ervoor dat alles op rolletjes verloopt en alle gezinsleden de nodige persoonlijke aandacht krijgen.

Kopje thee

Zelf krijg ik bij deze beweging nostalgische herinneringen aan mijn eigen moeder die mij in de jaren van mijn eigen jeugd een iconisch beeld bijbracht van een moeder die haar schoolgaand kind ’s middags opwachtte met een kopje thee. Ik kon mijn schoolverhalen aan haar kwijt. Voor mij een vertrouwd beeld van warmte en veiligheid. Mijn thuissituatie was een doorsnee gezin van een vader die als ambtenaar bij de gemeente Amsterdam werkzaam was en een moeder die zorgde voor het huishouden met alles wat daarbij hoorde. Tegen zessen stond de maaltijd, die zij had voorbereid, dampend op tafel. Nog altijd zijn dat dankbare en kostbare herinneringen!

Sociaal maatschappelijk was onze situatie als gezin heel gemiddeld. Ik denk dat wij ons bevonden aan de onderkant van de middenklasse. Vader bracht het geld binnen, moeder zorgde voor de gezelligheid en de sfeer. Zo zullen er talloos vele gezinnen zijn geweest. Met zulke moeders! Heel herkenbaar. Dat waren de jaren vijftig van de vorige eeuw. Macaroni met blokjes Smac-boterhamworst. Hoe vertrouwd was dat!

Oók nog gelukkig zijn

Dat waren eigenlijk de ‘trad-wives’ van toen, de ‘trad-wives’ van nu zijn de vrouwen die door de emancipatiegolven en het feminisme zijn heengegaan. Die hebben zich kunnen ontwikkelen met middelbaar en hoger onderwijs. Ze hebben hun talenten weten te ontplooien, waar voorheen sprake was van opleidingskloof. Ze wisten soms op hoge posities te komen en eervolle functies te bekleden. Helaas bleek toen ook de schaduwzijde waar de vrouwen mee te maken kregen. Ze moesten alles combineren: echtgenote zijn, moeder zijn, een baan hebben, sociaal en maatschappelijk relevant zijn, carrière maken en óók nog gelukkig zijn.

Dat laatste – óók nog gelukkig zijn – was een héél probleem. Voor veel vrouwen was dat dikwijls teveel. Zij liepen daarin vast. Zoveel ballen in de lucht houden lukte hen niet. Vervolgens ontstond de wens om daarvan vrij te willen zijn en radicaal te kunnen kiezen voor het ‘trad-wife-zijn’. Het was een vlucht uit de ratrace waarin mannen al van oudsher gevangen zaten! Nu konden die vrouwen zich volledig richten op vrouwelijke waarden van zorgzaamheid, toewijding en moederschap. Ze kwamen tot hun bestemming! Het trad-wife-zijn droeg de belofte in zich van rust, overzicht en duidelijkheid. Hun stille geheim!

Overigens moet hierbij bedacht worden dat de ‘trad-wives’ uit vorige decennia er ook nog altijd zijn. Zónder dat zij een mogelijk uitdagende vervolgopleiding hebben gevolgd. Vrouwen voor wie het om welke reden dan ook niet haalbaar was om door te leren en carrière te maken. Die tevreden waren met huisje, boompje, beestje. Thuis met man en kinderen! Daar is niets mis mee! Gelukkig zijn zij er nog en mogen zij er ook zijn! Het andere is ook waar: vrouwen met afgeronde studies die tóch kozen voor het fulltime bestieren van een gezin met kinderen! Die keuze kwam dan vaak voort uit een christelijke levensovertuiging.

Powervrouw

Voor christenvrouwen is de vrouw uit Spreuken 31:10-31 het voorbeeld en richtsnoer. Dit Bijbelgedeelte bezingt de lof op de deugdelijke huisvrouw. Op hoge toon van dichterlijkheid worden de kwaliteiten geprezen van haar veelzijdige eigenschappen! De christenvrouwen van alle tijden mogen zich daaraan spiegelen! De zinnen van dit Spreukenfragment zijn geschreven in de volgorde van de letters van het Hebreeuwse alfabet. Je zou kunnen zeggen dat deze verzen de Magna Charta vormen van het Bijbelse vrouw-zijn.

De vrouw die hier beschreven wordt is van onschatbare waarde voor haar man. Hij kan zich namelijk op haar verlaten! Haar vaardige handen kunnen spinnen en weven. Zij is ook volop in de weer voor voedsel en kleding voor haar man, zonen en dochters. Met haar handelsgeest en zakelijk inzicht boekt zij bovendien aansprekende resultaten. Tenslotte is zij ook bewogen met het lot van de armen. Je zou haar gerust een powervrouw kunnen noemen. Het is een geheel ander beeld dan wat mensen vaak denken bij vrouwen uit de Bijbel! Mensen hebben daar wel eens een vertekend beeld van!

Ik ben er van overtuigd dat de Schepper een grote mate van zorgzaamheid heeft toebedeeld aan de vrouw. Direct na de bevruchting begint het moedergevoel zich vaak al te ontwikkelen. Gedurende de zwangerschap van negen maanden ontwikkelt dit moedergevoel zich steeds verder. Het is genade van God als zij deze gave ook als een zegen gaan (leren) ervaren. Bij de man kan er in die negen maanden iets worden opgebouwd van een besef aan vaderschap dat gepaard gaat met een attitude van bescherming. Dat is ook wat de Schepper, de Almachtige, heeft bedoeld. Daarin mogen man en vrouw elkaar dienen in een huwelijk. Zó vullen ze elkaar prachtig aan! Tot eer van Hem die ons geschapen heeft!

Ds. Y. Horjus is emerituspredikant bij de baptistengemeenten en promoveerde in het verleden op de kerkelijke tucht.