De zomer lijkt alweer een hele tijd geleden. De tuin is nat en fris, het gras is groen. Ik zou de droogte van afgelopen zomer bijna vergeten. Tien weken droogte met veel hete dagen veranderde onze weelderige tuin in een dorre boel; het gras veranderde in hooi.

Terwijl ik op een hete zaterdagochtend in juli naar deze treurige tuin keek, zag ik een plant die wél prachtig in bloei stond. Hoe kon dat, terwijl de rest van de tuin er zo verloren bij lag? Toen ik even ging kijken zag ik het: deze plant stond met zijn wortels in de vijver. Waar de rest van de tuin het moest doen met een beetje water uit de tuinslang, had deze plant permanent toegang tot water. Ik dacht direct aan psalm 1: “Welzalig de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen (…), maar die zijn vreugde vindt in de wet van de HEERE (…). Hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken”.

Invloed van het feminisme

Met die gedachte in het achterhoofd leidde ik die middag een bijeenkomst over de invloed van het feminisme voor de dames uit onze gemeente. Sommigen van de aanwezigen groeiden op in de jaren ’60 en ’70, in het midden van de tweede feministische golf. Zij hoorden de boodschap: het gezin is een concentratiekamp, bevrijd jezelf van het juk van man en kinderen (aldus feministe Betty Friedan). Anderen groeiden op in de jaren ‘90 gedurende de derde feministische golf die vrouwen en meisjes aanmoedigde zelf het initiatief te nemen in hun eigen seksualisering.

Het verschil in de ervaringen van de aanwezigen was groot. Sommigen kenden al jong de Heere en hadden Zijn Woord lief. Zij konden, als een plant met de wortels in de vijver, de boodschap van de feministen van zich af laten glijden. Zij wisten dat Gods Woord en Gods wereld nooit met elkaar in tegenspraak zijn. Er kan geen zegen rusten op gedachtegoed dat vrouwen oproept om moedwillig te verwerpen waar de Heere hen in het bijzonder voor geschapen heeft (moederschap).

Anderen kenden de Heere niet, of vonden geen vreugde in Zijn wet, en maakten keuzes in lijn met feministisch gedachtegoed, met alle gevolgen van dien. Hun leven veranderde in een dorre woestijn. Maar dat is niet het einde van hun verhaal. Zij vonden in de Heere Jezus levend water, en hun leven veranderde volledig. Zoals onze tuin na een paar weken weer helemaal groen was, zo is ook hun leven weer tot bloei gekomen.

Nieuwe bloei

Sommige dingen kun je niet terugdraaien, maar een leven kan weer tot bloei komen, als een mens leert om niet te wandelen in de raad van de goddelozen, maar vreugde leert vinden in de wet van de Heere. “Gezegend is de man die op de HEERE vertrouwt, wiens vertrouwen op de HEERE is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, en hij houdt niet op vrucht te dragen.” (Jer. 17:7,8).

Willemien Gunnink-Janssen is predikantsvrouw en woont in Engeland. Ze schrijft columns voor Bijbels Beraad MV.