Conversiewet aangenomen – wat nu

De conversiewet is – zoals verwacht – aangenomen in de Eerste Kamer. Volgens sommige commentatoren zijn de zorgen over deze wet overdreven. Christenen hebben er weinig van te duchten, zolang ze het niet heel bont maken. Is dat zo?

De Eerste Kamer nam de initiatiefwet uiteindelijk aan met 80% van de stemmen, zo bleek na de hoofdelijke stemming. Als Bijbels Beraad M/V hebben we onze bezwaren tegen deze wet in de achterliggende jaren een– en andermaal verwoord. Het vormde onlangs aanleiding voor de eerste KerkAlert die we samen met zeven andere organisaties uitbrachten.

Cultuuroorlog?

Het Nederlands Dagblad karakteriseerde in zijn commentaar het debat dat was gevoerd na de uitslag als ‘cultuuroorlog’. Tegenstanders van de wet – de SGP en NPV werden met name genoemd – zouden heel eenzijdig in de wedstrijd hebben gestaan. Ze zouden een spookbeeld hebben gecreëerd, waarin de staat zich zou gaan bemoeien met gewone pastorale gesprekken of zelfs het ouderlijk gezag. Daarmee zouden ze de eigen geloofwaardigheid ondergraven hebben. Het zou laten zien dat de feiten al snel ondersneeuwen wanneer het gaat om identiteitspolitiek.

Is dit een correcte analyse? Kan het zijn dat het allemaal wel losloopt, en dat de wet uiteindelijk vooral een symboolwet zal blijken te zijn? Dat zou inderdaad kunnen. Er is echter weinig reden om hier op voorhand vanuit te gaan, omdat er door de indieners willens en wetens voor gekozen is om de interpretatie van de wet in belangrijke mate over te laten aan de rechter. De jurisprudentie zal de reikwijdte van de wet gaan bepalen. Dit maakt dat de wet over veel meer kan gaan dan een ‘verbod op homogenezing’, zoals velen de wet helaas onjuist blijven karakteriseren.

Stelselmatig en indringend

Met deze wet begeeft de wetgever zich nadrukkelijk op het terrein van prediking, pastoraat, en kerkelijke tucht. Het is het eigen karakter van prediking en pastoraat om ‘stelselmatig’ en ‘indringend’ de Waarheid te verkondigen en aan het hart te leggen. Het doel ervan is de bewerkstelliging van een totale vernieuwing van de mens door waarachtige bekering, conversie dus. Die vernieuwing is het werk van Gods Geest en betreft ons hele bestaan. Seksuele gevoelens en genderidentiteiten zijn hiervan niet uitgezonderd. Wij moeten wederom geboren worden! Dat brengt een algehele vernieuwing met zich mee van verstand, wil en hartstochten.

Levenslange strijd

Weliswaar blijft er een oude mens in ons die in hevige strijd gewikkeld is met de nieuwe mens. De Bijbel noemt die strijd met de oude mens een ‘goede’ strijd. Die oude mens der zonde in ons moet gekruisigd worden. Voor mensen met andersgerichte gevoelens of verwarring over hun geslacht kan dit levenslange strijd met zich meebrengen. De gevoelens laten zich niet ‘uit’ zetten. Soms gebeurt het wel dat ze uitdoven of veranderen, maar dat lijken uitzonderingen te zijn die de regel bevestigen. Wat een levenslange strijd met gevoelens inhoudt, mag niet onderschat worden. Alleen met de hulp van de Heere is die strijd draaglijk. Degenen die het betreft, hebben het daarbij nodig dat er mensen om hen heen staan die deze last helpen dragen. Zij behoeven warme gezinnen, hechte families en veilige kerkelijke gemeenten.

De Heere wil door die goede strijd schenken dat christenen het beeld van Christus meer en meer gelijkvormig worden. Zo worden zij rijp voor de hemel. Die strijd blijft veelal tot de laatste snik. Doodt dan uw leden die op de aarde zijn, namelijk hoererij, onreinheid, schandelijke beweging, kwade begeerlijkheid, en de gierigheid, welke is afgodendienst (Kol. 3:5). Dat is de opdracht voor iedere ware christen. Prediking en pastoraat zijn gezegende middelen die de Heere wil gebruiken om de strijd niet in eigen kracht te hoeven voeren.

De overheid is nu van mening dat kerken over deze dingen vrijuit en onbelemmerd mogen spreken, behalve wanneer we op het terrein van seksuele gerichtheid en genderidentiteit komen. Over die onderwerpen mogen we nog wel Gods Woord naspreken, we mogen de zondigheid nog wel benoemen. Maar wanneer dit stelselmatig of anderszins indringend gebeurt op een wijze die naar het oordeel van een rechter moet worden gezien als doelbewuste poging tot verandering of onderdrukking van seksuele gerichtheid of genderidentiteit, dan is het een strafbare ‘conversiehandeling’ waarvoor men tot twee jaar gevangenisstraf kan krijgen, of een grote geldboete.

Wat is het ergste?

Het ergste wat nu kan gebeuren is niet eens zozeer dat predikanten, voorgangers of andere kerkelijke werkers te maken krijgen met strafrechtelijke vervolging. Het ergste is dat zij zich uit voorzichtigheid gaan inhouden in prediking, pastoraat of kerkelijke tucht, om mogelijke problemen te voorkomen. Dat zou menselijk gezien begrijpelijk zijn, want geen mens zit te wachten op strafrechtelijke vervolging. De verleiding is groot om zich al te zeer te laten leiden door voorzichtigheid.

Maar juist nu worden we geroepen tot getrouwheid en de verkondiging van de hele raad Gods, van wet en Evangelie, met heilige bewogenheid over zielen. Die bewogenheid moet er ook zijn en blijven met de zielen van hen die worstelen met andersgerichte gevoelens of verward zijn over hun geslacht. Zij hebben het net als iedereen nodig de Waarheid te horen, stelselmatig en indringend. Want alleen die Waarheid maakt werkelijk vrij. Die vrijheid is niet verkrijgbaar zonder het strijden van de goede strijd des geloofs, maar is geestelijk en heeft niets van doen met cultuuroorlogen of identiteitspolitiek.