Met belangstelling maar ook met een behoorlijke dosis zorg zorg heb ik het artikel over de studiedag van Hart van Homo’s ( RD, 11 mei) gelezen.
Mijn eerste gedachte was: Waarom een artikel in een christelijke krant over een themadag over ‘homoseksualiteit en kerk’ georganiseerd door een belangenvereniging voor homo’s? Waarom mensen steeds weer opnieuw in hokjes stoppen? Homo, hetero, pedo etc. Noem maar op. Toen ik daarna las dat het programma ging over prediking, pastoraat, catechese en beleid maar géén ethische invalshoek had was ik even helemaal de draad kwijt. Hoe kunnen we een hele dag spreken over homo’s in de kerk zonder een Schriftgefundeerde ethiek?
De gedachte komt bij mij boven dat het stukje bijbelse ethiek aangaande homo’s een gepasseerd station lijkt te zijn binnen Hart van Homo’s en binnen helaas ook veel (reformatorische) kerken. Het lezen van het artikel bevestigt dit door vooral positieve eigenschappen te benoemen van homo’s zoals ’kunstzinnigheid, creativiteit en sociaal gevoel’. Met andere woorden: ’we hebben ze nodig in de kerk. Wees maar blij dat ze er zijn.’ Alsof je homo moet zijn om deze eigenschappen te bezitten… Nee, hier zijn mensen met homoseksuele gevoelens niet mee geholpen. In gesprek met homoseksuelen kún je niet om bijbelse ethiek heen.
Er wordt o.a. door de organisatie van de dag gezegd: ‘Als Hart van Homo’s geloven wij dat het niet zondig is om homo te zijn en dat je (tot op zekere hoogte) mag accepteren dat je homoseksuele gevoelens hebt.’ Met deze retoriek begeef je je op een glijdende schaal die, wellicht onbewust, weinig bewogenheid toont voor mensen met zondige gevoelens omdat de noodzaak van vergeving voor deze tegennatuurlijke gevoelens geen rol meer speelt. Zorgelijk is ook dat Hart van Homo’s creatief omgaat met de gevolgen van de zondeval en zonden en wonden door elkaar haalt: ‘We zeggen tegen een dyslectische tiener dat hij er mag zijn, mét zijn dyslexie. Nogmaals, waarom zouden we iets dergelijks tegen een homo niet mogen zeggen?’
Homoseksuele gevoelens én de praxis zijn beide zonden
We moeten blijven benoemen dat homoseksuele gevoelens én de homoseksuele praktijk beide zonden zijn en dat hiervoor vergeving nodig is. Een mens met tegennatuurlijke gevoelens is niet gebaat bij opmerkingen als ‘je mag er zijn zoals je bent.’ Iemand kan dit opvatten dat er niets mis is met wat je denkt, voelt of beleeft. Het gevolg is dat de persoon wordt afgehouden van het ontvangen van vergeving voor verkeerde gevoelens en kan zelfs zover gaan, wat de pridebeweging ons doet geloven, dat je ga geloven dat je trots mag zijn op je homo-zijn.
De Bijbelse weg
Een heldere afwijzing van verkeerde (seksuele) gevoelens en deze belijden voor God is de enige bijbelse weg. De stap van gevoelens naar begeerte is flinterdun…Ten diepste is er geen verschil en dat weet elk ‘eerlijk gemaakt’ mens van zichzelf wel. Het begint vaak met verkeerde gevoelens of begeerten.Denk aan het bekende rijtje uit Jakobus 1:14-16: Maar een iegelijk wordt verzocht, als hij van zijn eigen begeerlijkheid (zondige verlangens en gevoelens) afgetrokken en verlokt wordt. Daarna de begeerlijkheid ontvangen hebbende baart zonde; en de zonde voleindigd zijnde baart den dood. Dwaalt niet, mijn geliefde broeders!
Draagt elkanders lasten
Elke christen moet dagelijks strijden tegen zonde. Zonden van gedachten, gevoelens en van daden. Hierin staat niemand alleen. Laten we samen strijden tegen verkeerde gevoelens en begeerten. Hiermee helpen we elkaar in de kerk. Maar laten we er in de kerk voor waken dat we de zonden gaan verzachten door bepaalde mensen als het ware te rubriceren en in hokjes te plaatsen.
Bekeerlingen vanuit de LHBTI-wereld zijn tot voorbeeld van onze kerken
In dit kader voel ik me soms als ‘refo’ ongemakkelijk als ik in mijn werk mannen en vrouwen uit de lhbti-beweging spreek die tot geloof zijn gekomen. Regelmatig vertellen ze mij dat toen ze Christus leerden kennen ze niet alleen gebroken hebben met een lhbti- levenstijl maar ook hun tegennatuurlijke gevoelens voor God als zonde hebben moeten belijden. Zij kunnen niet begrijpen dat in veel kerken onderscheid wordt gemaakt tussen gevoel en praktijk en zij zien hierin een opstap tot acceptatie van volledige homoseksualiteit met alle gevolgen van dien. Laten wij leren van deze lessen die God ons geeft van jong-gelovigen.
Andrew Tate visie
Bijbelse visie op seksualiteit en relaties is niet, zoals ik nog wel eens hoor in mijn werk, een soort Andrew Tate visie. Nee, het is een heldere visie die begint in Genesis en eindigt in Openbaring. En gelukkig heeft de Heilige Geest het zo op laten schrijven dat een kind het kan begrijpen.
We hoeven als christenen niet een soort van mano-achtige man/vrouw-leer te promoten. Nee verre van dat. We hoeven niet allemaal op elkaar te lijken of aan een bepaalde standaard te voldoen. Dan kan ‘de jongen van de fietsgroep’(citaat ds. van de Velde) veilig meefietsen. Ook als hij nooit naar meisjes omkijkt. Niets mis mee. Maar dan zal zijn pastor als de jongen eventuele tegennatuurlijke gevoelens aan hem belijdt samen met hem de Heere zoeken, om vergeving vragen en leren te strijden een strijd die elke gelovige moet strijden.
Maar Gode zij dank, Die ons de overwinning geeft door onzen Heere Jezus Christus!
Jan-Dirk Liefting
Opgemerkt, 12 juni 2026
Homoseksualiteit
Graag wil ik nog reageren op de reactie van Hart van Homo’s op mijn opinieartikel [die hierboven is weergegeven]. De organisatie schrijft onder de kop ”Hoe verder met Bijbels gesprek over homo-zijn?” (RD 8-6): „We kennen meer voorbeelden van mensen die schade hebben geleden door deze visie dan van mensen die erdoor gezegend zijn.” Hart van Homo’s blijft de onhoudbare scheiding aanbrengen „dat je het wel mag zijn, maar niet mag doen”.
Ik kom veel kerkverlaters tegen die aangeven dat de kerkelijke visie „je mag het zijn, maar niet doen” de reden was dat ze braken met de kerk. Dit is pas echt zorgelijk en vraagt om overdenking. Ze hebben geprobeerd om volgens die maatstaf te leven, maar het is onhoudbaar. Veelal belandden ze eerst in het ondergrondse circuit. Later braken ze alsnog met de kerk om zich volledig te storten op hun ‘nieuwe’ leven. De keuze van deze mensen is begrijpelijk. Want de kerk brengt mensen met deze visie in een onhoudbare positie. Alsof je wel van voetballen mag houden, maar voetballen zelf zonde is. Of: je mag een vogel zijn, maar je mag niet vliegen. Dit kan een mens niet aan. Dit is liefdeloos.
Laten we daarom helder blijven en alle tegennatuurlijke verlangens afwijzen, aan God belijden en vergeving ontvangen. Het bloed van Jezus Christus reinigt ons ook van deze zonden. Na bekering en ontvangen vergeving maakt God door de wedergeboorte een nieuwe mens. We zullen dan ervaren dat Jezus Zelf in alle verlangens wil voorzien. „Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.” Dat is Waarheid en genade.
De bijdrages van Jan Dirk Liefting zijn met toestemming van de auteur geplaatst.
Voor de volledigheid: lees hier de lezing van ds. W.J. van de Velde en hier de lezing van ds. A.A.F. van de Weg
