Ds. Britstra sprak op zondag 23 augustus 2026 over het ontvangen van de kinderzegen. Aanleiding voor dit thema was de geboorte van Jakobs zonen, waarover gesproken wordt in Gen.29:31 tot Gen.30:24. Het thema van de preek was: Gods genade in de geboorte van de 12 stammen van Israël. Allereerst horen we van Lea’s zegen. Daarna van Rachels nijd. En tenslotte van Gods goedheid.
Lea’s zegen
Jakob kwam zijn huwelijksplicht niet na. Hij maakte verschil tussen Lea en Rachel. Aan Lea was hij zijn volle liefde en genegenheid verschuldigd, maar dit gaf hij alleen aan Rachel. Het is voor Lea een groot kruis in haar leven geweest, dat zij Jakobs liefde moest missen. De huwelijksplicht wordt beschreven in Efeze 5:25: Gij mannen hebt uw eigen vrouwen lief, gelijk ook Christus de gemeente liefgehad heeft en zich zelf voor haar heeft overgegeven.
De Heere zag dat Lea gehaat werd door Jakob. Ze werd achteruit gezet, op de tweede plaats. Wat is dat bitter voor haar geweest. De liefde kan het niet hebben als ze op de tweede plaats gesteld wordt. Maar dan neemt de Heere het voor haar op. Hij geeft haar de kinderzegen. Hij opent haar baarmoeder.
Deze geschiedenis, en vooral deze laatste woorden, staan haaks op onze cultuur. Wij spreken tegenwoordig heel anders over het krijgen van kinderen. Dan hebben we het over maken en nemen. En daar doen we alles voor. En als een zwangerschap ons niet aanstaat, dan kunnen we tot een dag voor de geboorte nog een abortus laten uitvoeren. Het kan niet anders of Gods oordelen zullen komen over de verschrikkelijke abortuspraktijk in Nederland en in de wereld.
Maar laten we ook nadenken over hoe Gods Woord spreekt over het krijgen van kinderen. God opent de baarmoeder en hij sluit de baarmoeder. Hij geeft kinderen. Dan past het ons niet om te tellen: 1, 2, 3, 4, en nu is het wel genoeg. Maar dan leef ik in afhankelijkheid van de Heere als Degene die bepaalt en heerst over de baarmoeder. Hij weet wel wie we zijn en hoe we zijn en wat we kunnen dragen. Wij redeneren teveel en we werpen onze zorg veel te weinig op de Heere. En daarmee wil ik helemaal niet voorbij gaan aan allerlei moeilijke vragen en aan de soms heel moeilijke situaties die er kunnen zijn.
Hier lezen we dat God de baarmoeder van Lea opent. Daar mag je om bidden als je getrouwd bent. Dat is toch je verlangen als je trouwt? Met het huwelijk zeg je toch immers ook dat je openstaat voor het krijgen van kinderen?
Lea krijgt vier kinderen van de Heere. In de naamgeving heeft ze steeds het oog op de Heere. Ruben betekent ‘Zie, een zoon’, maar als je andere klinkers tussen de medeklinkers RBN zet, krijg je ook de betekenis ‘aangezien in mijn verdrukking’, of ‘mijn man zal mij liefhebben’. Simeon: God heeft mijn stem verhoord. Levi: Samenvoegen of aan elkaar hechten. Hieruit spreekt opnieuw haar verlangen naar de liefde van Jakob. En tenslotte Juda: Ik leg het in Gods handen. Hoe dan ook, ik zal de Heere loven.
Rachels nijd
Rachel is onvruchtbaar. Waarom? Omdat God het wil. Kinderloosheid is een smartelijk kruis. Zeker in die landen in die tijd telde je als vrouw niet mee als je geen kinderen had gekregen. Maar God heeft alleen de sleutel van de baarmoeder.
We zien dat Rachel jaloers is op de kinderzegen die Lea mocht ontvangen. Dan gaat ze er alles aan doen om kinderen te krijgen. Allereerst verwijt ze het Jakob: “Geef mij kinderen, of indien niet, zo ben ik dood.” De innige wens van Rachel is goed te begrijpen, maar het laat ook zien hoe het ligt tussen haar en de Heere. Want als je God hebt, is dat genoeg in alle omstandigheden. Hij zegt immers: “Mijn genade is u genoeg”. Als je zo met de Heere mag leven, dan is elk kruis te dragen.
Jakob wordt hier heilig boos op zijn mooie vrouw. Haar schoonheid bekoort hem tot en met. Zij kon met haar schoonheid alles proberen naar haar hand te zetten. Maar hier heeft ze een grens bereikt. In heilige toorn zegt hij: Rachel, daar ga ik niet over. God heeft de sleutel van de baarmoeder. Je zult moeten leren buigen voor God en het alleen van Hem verwachten.
Maar Rachel heeft die troost niet in haar God. Ze geeft haar dienstmeisje Bilha aan Jakob, uit wie Dan en Naftali geboren zullen worden. Hier zien we al een vorm van draagmoederschap. In die zin zijn de ontwikkelingen in onze tijd ook niet nieuw te noemen. Als we kinderen willen, dan doen we er in onze tijd alles aan om dat te krijgen. Ik wil niet precies voorschrijven wat wel en niet geoorloofd is buiten de natuurlijke weg om, maar laten we alsjeblieft niet vergeten dat God het is die de baarmoeder opent en toesluit. En laten we er dan ook voor oppassen de naam van de Heere er niet te pas en te onpas bij te halen. Rachel gebruikt hier een onwettig middel en gaat bij de naamgeving van Dan en Naftali zeggen dat God het is die haar verhoord heeft. Maar dat is een misbruiken van Zijn Naam.
In een volgende preek hoop ik hier nog meer over te zeggen. Maar laten we tenslotte nog wel opmerken dat het een wonder van genade is, dat God uit zulke mensen, die de wereld altijd maar naar hun eigen hand willen zetten, toch Zijn kerk bijeenbrengt en Zijn gemeente bouwt. Laten we dat ook steeds erkennen, dat God een God van genade en van ontferming is.
