Commentaar: Aanstootgevend LHBT-activisme

ogen, verbond

Welk fatsoenlijk mens wil ongevraagd zijn neus gedrukt krijgen op naaktposters van een transgender als hij argeloos het gemeentehuis bezoekt? Of van zoenende voetballers van hetzelfde geslacht? Sommige dingen doen opgevoede mensen alleen in het privé.

Regelmatig zorgt het straatbeeld in Nederland voor verlegenheid. Het is helaas nog steeds normaal dat vrouwelijk schoon dat thuis bewonderd mag worden, uitgebuit wordt om producten te adverteren. Nieuw is dat LHBT-activisten op agressieve manier naakt en exhibitionistische seksuele uitingen (=het fijn vinden om jezelf bloot te laten zien aan onbekenden) gebruiken om hun leefwijze en de acceptatie daarvan in de samenleving te normaliseren. Waarschijnlijk bereikt dit juist het tegendeel. Juist door zo op te treden, bevestigt men niet normaal te zijn. Een vorige generatie psychologen zou bedenkelijk geconstateerd hebben dat hier van meer dan een gedragsstoornis sprake is.

Vorige maand reisde de Pride-fototentoonstelling door Nederland met pornografisch materiaal van homoseksuele aard. Overal in ons land werd dit ervaren als vervuiling van het straatbeeld. De NOS verzuchtte letterlijk “De rondreizende fototentoonstelling van Pride Photo is voor de zoveelste keer beklad. Nadat een aantal foto’s eerder met graffiti was ondergespoten in Vlissingen, Almere, Assen en Maastricht, gebeurde dat nu in Heerenveen.” In Heerenveen stonden de fotoborden prominent opgesteld op het Gemeenteplein: de naaktfoto werden met verf bespoten.

LHBT-propaganda in de christelijke journalistiek

Overal ontmoeten we tegenwoordig tot vervelens toe, het LHBT-activisme. Ook in christelijke kring. Het Nederlands Dagblad, ooit een gereformeerd gezinsblad, valt anno 2022 op door zijn promotie van homoseksualiteit en gebrek aan orthodoxe wederhoor. Dat komt niet uit de lucht vallen. Bij de Christelijke Hogeschool in Ede werd in 2018 voor de opleiding journalistiek al een bachelor-scriptie geschreven over homo-emancipatie. Het doel van de afstudeeropdracht was om de acceptatie van homoseksualiteit te bevorderen via de journalistiek en daarvoor methoden aan te reiken. De oprichters van de CHE hadden het anders bedoeld.

Vanuit dit Nederlandse klimaat is het verfrissend om te zien dat er in andere landen vrij unaniem geheel anders over LHBT en opdringerige seksuele boodschappen gedacht wordt. Binnenkort wordt in Rusland alle propaganda voor andere seksuele relaties dan het traditionele gezin illegaal. Het parlement, de Doema, stelde zich eind oktober unaniem achter een wetsvoorstel dat de promotie van LHBT verbiedt. De algemene ondersteuning is een indicatie dat het voorstel na de vereiste tweede en derde stemronde ook wettelijk van kracht zal worden. Sinds 2013 beschermt de overheid minderjarigen tegen mensen die hen aanmoedigen om niet-traditionele seksuele relaties aan te gaan. Nu wordt die bescherming tegen LGBT-activisme dus uitgebreid naar alle burgers.

“Erg fijn, dat zouden we hier ook moeten doen,” zal menig orthodox christen in Nederland denken. Je hoeft er trouwens geen christen voor te zijn. Van ouds worden alle expliciete uitingen van seksualiteit, homo- en hetero-, in het openbare leven als onfatsoenlijk ervaren. Dat mensen de opgedrongen waarden van de LHBT-lobby als strijdig met hun levensovertuiging ervaren, bleek toen in Tholen het regenboogzebrapad voorzien werd van een christelijke beoordeling.

Er is een weg terug

Gelukkig, in Rusland geen advertenties, films of lesmateriaal meer waarmee de zelf-aangestelde zedenmeesters van het neoliberalisme, of afgestudeerde journalisten van de Christelijke Hogeschool Ede, hun overtuigingen opdringen aan anderen. Binnenkort worden dus alle leeftijdsgroepen beschermd. De maatregelen zijn niet draconisch, maar maken duidelijk hoe het hoort. De zwaarste straffen staan nog steeds op het aanzetten van minderjarigen tot alternatief seksueel gedrag. Organisaties kunnen hoge boetes krijgen die oplopen tot ruim 80.000 euro. Buitenlanders die daarbij betrokken zijn, wacht verbanning. Dat is vooral gericht tegen door het westen betaalde ngo’s die LHBT propageren in Rusland. Net als het COC in Nederland worden zulke organisaties gewoonlijk niet betaald door de activisten zelf, maar drijven ze op subsidiegeld.

Rusland laat zien dat er een weg terug is. We hoeven ons niet bij voorbaat neer te leggen bij het veelgehoorde “nog” dat orthodoxe christenen vaak toevoegen aan verworvenheden, alsof er slechts één onvermijdelijke negatieve route is. Dat is niet zo. Natuurlijk zal de Russische maatregel voortkomen uit antiwesters sentiment. Maar daar is reden voor. Na de val van het communisme werd het land overspoeld met pornografie uit het westen,  met alle uitbuiting van vrouwen die daarmee gepaard ging. Die samenleving wilde men uiteindelijk niet. Daar was daadwerkelijk iets aan te doen en men deed het. Rusland heeft daarbij geen LHBT focus: alle internetporno is sinds 2015 illegaal en het persoonlijk verspreiden van pornografisch materiaal ook.

Ook u kunt iets doen

We hoeven in Nederland de hoop dus niet op te geven. Er is een weg terug. Vroeger werd het straatbeeld vervuild door uitwerpselen van dieren. Dat wilden we niet. Als het straatbeeld vervuilt wordt door onsmakelijke acties, kunt u van zich laten horen. U kunt uw politieke partij, de gemeenteraad of het college van burgemeester en wethouders aanschrijven. Zo mogelijk samen met anderen die voorstander zijn van fatsoen in het openbare leven. Denk aan scholen, kerken en verenigingsleven of middenstandsorganisaties die niet zitten te wachten op pornografie in de winkelstraat. Allochtone Nederlanders zijn in dit opzicht bondgenoten voor orthodoxe christenen. Opdringerige homo-erotische acties maken dat zij zich niet gerespecteerd voelen. En ondertussen praktisch: bij ongewenste beelden kunnen we met Job (31:1) een verbond met onze ogen sluiten. Niet meer dan één keer kijken en het opdragen aan de Heere in gebed.


Gepubliceerd: 11-11-2022

Gerelateerde artikelen