Ds. J. Lohuis houdt een prekenserie over Genesis 24. We mogen deze aan u doorgeven. Deel 1 gaat over Gen.24:1-9, dat handelt over Abraham die zijn knecht eropuit stuurt om een bruid voor Izak te zoeken.
Abraham neemt het initiatief
Abraham geeft zijn oudste knecht de opdracht om bij zijn familie in Mesopotamië een vrouw voor Izak te zoeken. Hierin liggen belangrijke lessen voor onze tijd. Wat is voor ons belangrijk bij het zoeken naar een huwelijkspartner? Het verlangen naar een huwelijk en liefde mag er zeker zijn, maar gevoelens mogen niet het uitgangspunt vormen. Abraham zoekt geen vrouw voor Izak omdat zij goed bij hem zou passen of omdat er romantische gevoelens zijn. Het gaat hem om Gods verbond en de voortgang van Gods Koninkrijk. Als jongere zou je jezelf bij de keuze van een huwelijkspartner vooral moeten afvragen of die persoon de Heere vreest en of Gods Woord gezag heeft in diens leven. Een huwelijk is immers niet alleen een verbintenis tussen twee mensen, maar vormt de basis voor een gezin en heeft daardoor gevolgen voor kerk en samenleving.
Ook ouders zouden bij deze belangrijke beslissing betrokken moeten worden. De Bijbel schrijft niet voor dat ouders bepalen met wie hun kinderen moeten trouwen, maar het is wel wijs om hen om raad te vragen. Ouders hebben doorgaans meer levenservaring en kunnen vanuit hun geloof en liefde hun kinderen helpen bij deze ingrijpende keuze. Jongeren zouden daarom niet plotseling met een vriend(in) thuis moeten komen zonder hier van tevoren met hun ouders over gesproken te hebben. Hoeveel zegen zou erin liggen als je samen met je ouders zou bidden en overwegen of een bepaalde relatie tot een huwelijk kan leiden. Wanneer ouders zelf de Heere niet vrezen en hun kinderen juist van God af willen leiden, moet hun advies uiteraard niet worden gevolgd.
Abraham weigert nadrukkelijk om Izak met een Kanaänitische vrouw te laten trouwen. Zo’n huwelijk had hem veel tijdelijke voordelen kunnen opleveren, bijvoorbeeld veiligheid en betere betrekkingen met de Kanaänieten. Toch kiest Abraham daar niet voor. Het verbond moet heilig worden gehouden. De les hierin is dat een huwelijk geen middel is om een ongelovige tot het geloof te brengen. Wie een huwelijk aangaat met iemand die de Heere niet kent, loopt het risico dat wereldse invloeden het geloof en het gezin gaan overheersen. Daarom klinkt in het Nieuwe Testament de oproep om geen ongelijk juk met een ongelovige aan te trekken.
Abraham zendt zijn knecht
Vervolgens staat de geloofshouding van Abraham en zijn knecht centraal. Abraham weet dat God hem uit zijn vaderland heeft geroepen en hem beloofd heeft dat zijn nageslacht dit land zal ontvangen. Daarom vertrouwt hij erop dat God ook voor Izak een vrouw zal geven. Wanneer de knecht vraagt wat er moet gebeuren als de vrouw niet met hem mee wil reizen, weigert Abraham om Izak naar Mesopotamië terug te sturen. Hij vertrouwt erop dat God Zijn belofte zal vervullen. De opdracht wordt bovendien met een eed bezegeld. Hiermee wordt benadrukt hoe ernstig en heilig deze zaak is.
De knecht van Abraham (in dit hoofdstuk wordt zijn naam niet genoemd) blijkt eveneens een godvrezend man te zijn. Abraham vertrouwt hem deze belangrijke taak toe, omdat hij de taal van het geloof verstaat. Laten we hieruit leren dat Gods werk niet in eigen kracht kan worden verricht. Zoals de knecht met Gods hulp op reis gaat, zo hebben gelovigen bij iedere belangrijke taak de hulp van de Heere nodig. Ook huwelijk en gezinsleven moeten daarom in afhankelijkheid van God worden begonnen. Beseffen wij dat het huwelijk gaat over het verbond van God en over Zijn Koninkrijk? Begrijpen we de taal van het Woord? Zo niet, dan moet je je bekeren. Bedenk ook dat God voor jou beter een geschikte levensgezel kan vinden dan jijzelf, al moet ze vanaf de andere kant van de wereld komen.
Abraham en zijn knecht zijn typen
In dit tekstgedeelte ligt tenslotte nog een diepe geestelijke betekenis. Abraham, als vader van Izak, neemt het initiatief om een bruid voor zijn zoon te zoeken. Hij is hier een type van God de Vader, Die van eeuwigheid een bruid voor Zijn Zoon Christus heeft gewild. Dit noemen we ‘het welbehagen Gods’ of de vrederaad, waaruit Gods verkiezende liefde voortkomt. Christus is de Bruidegom en de gemeente is Zijn bruid. De bruid weet aanvankelijk niets van het plan, maar de Vader zendt Zijn dienaren om haar de boodschap van de verlossing bekend te maken. Zo is het ook met de verkiezende liefde van God: niet de mens neemt het eerste initiatief, maar God zoekt verloren mensen op.
Laten we opnieuw stilstaan bij het wonder dat God Zelf naar zondaren vraagt. Zoals Rebecca ver weg in Mesopotamië woonde en toch door Abrahams knecht werd bereikt, zo kan niemand zo ver van God zijn afgedwaald dat Gods genade hem niet kan bereiken. Door de prediking brengt God Zijn boodschap tot mensen. Hij zoekt ze op. Hij zendt ‘goedertierenlijk verkondigers’. Verloren mensen kunnen nog zalig worden. Hij wil en kan de boeien van de zonde verbreken. Luister dan naar dit Woord, verwonder je erover dat God het initiatief nam en zoek in gehoorzaamheid aan Hem te leven. In Genesis 24 gaan gehoorzaamheid en geloof vooraf aan het gevoel: Rebecca gaat in gehoorzaamheid aan het woord, en vervolgens wordt haar liefde voor Izak gegeven.
De preek van ds. J. Lohuis, predikant te Scherpenisse, kunt u hier terugluisteren.
