Onze tijd kent vele gezinsvormen. Denk aan twee mannen die kinderen opvoeden of twee vrouwen die een gezin vormen. Ook zijn er ‘open’ huwelijken waarbij een van de partners op regelmatige basis met iemand buiten het huwelijk samenwoont. Dit alles bestaat naast het traditionele gezin dat bestaat uit een man en zijn vrouw en hun kinderen. En zo bestaan er allerlei varianten van gezinssamenstellingen.  

Verwarring 

Al die verschillende gezinssamenstellingen geven vaak verwarring en vervreemding bij christenen. Immers, zo is het niet altijd geweest. Toen de secularisatie nog niet had toegeslagen in ons land en vrijwel iedereen ’s zondags een kerk bezocht, was er veelal consensus over een aantal ethische zaken. Ethische standaarden waren voor iedereen duidelijk. Toegespitst op het gezin: een gezin bestaat uit een man met een vrouw en, indien mogelijk, met kinderen.  

Dat is niet meer zo. Het huwelijk, als levensverbond tussen één man en één vrouw, bestaat niet meer als algemeen geldende norm. Dit geldt voor zowel ‘het huwelijk’ als het ‘levensverbond’ en het ‘man en vrouw’. Hier kijken velen niet vreemd meer tegenaan . Ik heb de indruk dat deze vormen alom geaccepteerd zijn en dat zij die hun bezwaar hierover uiten tot een minderheid behoren.  

Omdat die algemeen geldende norm niet meer breed gedragen wordt en wij, christenen, een minderheid vormen, is het des te belangrijker houvast te vinden bij Gods leefregels. 

Pinksteren: ontvangst Torah 

Het is nog maar kort geleden dat we het Pinksterfeest gevierd hebben. Pinksteren wordt meestal geassocieerd met de uitstorting van de Heilige Geest. En niet zonder reden! Hierbij denken we uiteraard aan de gebeurtenissen die in Handelingen 2 beschrijft. Maar Pinksteren is dat niet alleen. Dat leren we uit de Joodse traditie.  Pinksteren is ook het feest van bevrijding en van het ontvangen van de Torah. Graag wil ik dat toelichten aan de hand van het Joodse Pinksterfeest, Sjawoeoth. Met dit feest worden in het joodse geloof twee belangrijke feiten gevierd. Namelijk het ontvangen van de oogst en het ontvangen van de Torah. 

Leefregels en vrijheid 

Laten we eens naar dit laatste aspect van het Pinksterfeest kijken. Dus naar het ontvangen van Gods goede leefregels, de Torah.  

In een lesboek voor Joodse kinderen¹ wordt het Pinksterfeest vooral beschreven als een feest voor het ontvangen van de Wet. Rabbijn De Vries heeft het in zijn standaardwerk ‘Joodse riten en symbolen’ over het Feest (!) der Wetgeving.² Het feest wordt gekoppeld aan Pesach waarbij men herinnerd wordt aan de bevrijding uit Egypte. Merk op: bevrijding en het ontvangen van de Wet horen dus bij elkaar. Dat komt bij ons vreemd over.  Wet en bevrijding vinden we eerder met elkaar in tegenspraak. Een wet beknot ons immers. Een wet bepaalt wat we wel moeten en niet mogen doen. Echter, we willen zelf bepalen wat we doen. Het is ‘ni dieu,  ni maître’ oftewel ‘eigen meester, niemands knecht’ wat het individu een ongekende vrijheid zou moeten geven. Toch zien we met het Pinksterfeest een koppeling tussen bevrijding (Pasen) en het ontvangen Gods Wet. Leefregels en vrijheid trekken kennelijk met elkaar op.  

Vrijheid wil niet zeggen dat we grenzeloos kunnen doen en laten wat we willen. De eigen grenzeloze vrijheid zou uiteindelijk beknot worden door de grenzeloze vrijheid van anderen. Daarom hebben we leefregels in bijvoorbeeld een gezin, in een schoolklas, op ons werk, op onze vereniging. Haal de regels weg en het samenleven in een gezin, in een schoolklas, op het werk en op de vereniging wordt onmogelijk. 

Zo zijn er leefregels door God gegeven, opdat het goed met ons gaat en Hij de eer ontvangt (Deut. 6: 18). Ook lezen we dat die leefregels, opgeschreven in het Woord van God nuttig zijn om ermee te onderwijzen en op te voeden (2 Tim. 3: 16-17). Pinksteren is dus niet alleen het feest van de uitstorting van de Geest maar ook een feest vanwege het ontvangen van de Wet en de erbij behorende bevrijding!³  

Meerdere gezinsvormen? 

Wij belijden dat in ons geloofsleven de Bijbel centraal staat. Ik moet denken aan artikel 3 van de Geloofsbelijdenis van de Nederlandse kerken alwaar staat: ‘Wij belijden dat dit Woord van God niet is voortgekomen uit de wil van een mens, maar dat mensen, door de Heilige Geest gedreven, van Godswege gesproken hebben, zoals de heilige Petrus zegt in 2 Petrus 1:21. Daarna heeft God in zijn bijzondere zorg voor ons en ons heil aan zijn knechten, de profeten en apostelen, geboden zijn geopenbaarde Woord op schrift te stellen; en Zelf heeft Hij met zijn vinger de twee tafelen van de Wet geschreven. Hierom noemen wij zulke geschriften heilige en goddelijke Schriften.’  

Welnu, dit Woord, de Heilige Schrift is onze norm. Wij, met de Geest vervulde mensen, proberen te leven naar Zijn Woord, want Zijn leefregels zijn goede leefregels. Zij vormen ons kompas in deze huidige verwarrende wereld. We kunnen daarbij denken aan een Bijbelvers zoals Ps 119:19: ‘Ik ben een vreemdeling op de aarde, verberg uw geboden niet voor mij.’ of ‘Uw Woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.’ (Ps 119:105). 

Willen we als gelovigen stand houden in deze wereld die qua ethiek op drift schijnt te zijn geraakt, dan hebben we Zijn Woord, Zijn geboden, nodig. Dit geldt ook voor onze visie op gezinsvormen waarover grote verwarring bestaat. Ook bij Gods kinderen.  

Maar wij verkondigen dat er, op grond van Gods Woord, geen andere gezinsvorm mogelijk is dan het ‘traditionele’ gezin. Hoe breed andere vormen ook maatschappelijk gedragen worden, en wettelijk toegestaan zijn; een Bijbels draagvlak voor andere gezinsvorm dan die van een man en een vrouw en, indien door God gegeven, kinderen is er niet. 

---

Drs. Ing. G.J. Goessens is voorganger in Baptistengemeenten.