De kerk kiest tegenwoordig een pastorale toon richting homoseksuelen. De praxis wordt afgekeurd, maar naar de homoseksuele mens is men mild. Dit is – lijkt mij – op zich goed. Is hier geen gevaar van een glijdende schaal, zoals je dat in andere kerken ziet, waar zelfs de praxis geen gevaar meer is?
Van het gevaar van een glijdende schaal moet je je altijd bewust zijn. Vooral als je verandert van opvatting omdat je minder accent gaat leggen op het Bijbelse principe. Als je echter op grond van de Bijbel dingen anders gaat formuleren, dan hoef je niet het gevaar te lopen van een hellend vlak. Soms immers was het super-stellige standpunt helemaal niet zo Bijbels. Het is niet altijd ‘hoe rechtser hoe beter’ maar wel ‘hoe Bijbelser hoe beter’.
Nu concreet. Is een pastorale toon richting mensen met homoseksuele gerichtheid goed? Jazeker! Het is zeer Bijbels om mensen pastoraal te bejegenen. Zonder onderscheid des persoons. Pastoraal betekent immers ‘herderlijk’, dus naar het voorbeeld van de Goede Herder, Jezus Christus Zelf. Het houdt in: met aandacht, met liefde, met het verlangen dat het die ander waarlijk goed gaat.
Waarom dan toch de zorg van vraagsteller? Omdat ‘pastoraal’ ook wel eens kan betekenen dat de waarschuwing voor zonde uit beeld verdwijnt. Dat is bepaald niet Bijbels. En ook niet werkelijk pastoraal.
Samenvattend: als er meer oog komt voor de mens, dan is dat Bijbels en is er een gevaar voor een glijdende schaal, maar als er minder oog komt voor de waarheid, dan is dat on-Bijbels en zit je al op een hellend vlak.
Literatuursuggestie(s):
– https://www.bijbelsberaadmv.nl/2024/11/28/kerk-behandel-lhbt-ers-niet-als-onwettige-kinderen/
– https://www.bijbelsberaadmv.nl/2024/08/16/vijf-adviezen-om-pastoraal-te-spreken/
– https://www.bijbelsberaadmv.nl/2025/01/17/veilig-leven/
