Leestijd: 5 minuten

Het huwelijk is door God ingesteld, opdat die kostbare, maar ook kwetsbare relatie tussen man en vrouw, beschermd wordt door de huwelijksbeloften. Hij heeft daarmee ons geluk op het oog. De vraag die ons nu bezig houdt is deze: wanneer ben je volgens de Bijbel met elkaar getrouwd?

Verschillende culturen

De manier waarop mensen in onze tijd trouwen is anders dan in de tijden waarover wij lezen in de Bijbel. We komen het gemeentehuis, de ambtenaar van de burgerlijke stand en het ondertekenen van formulieren niet tegen in de Bijbel. Men gebruikte geen trouwboekje en we lezen niets over het strooien met rijst of bloemblaadjes.

Vanwege deze cultuurverschillen hebben christenen soms weinig achting voor het officiële, burgerlijke huwelijk. Daar komt nog bij dat onze overwegend liberale overheid veel beslissingen heeft genomen waar christenen niet blij mee zijn. Zelfs ten aanzien van de definitie van het huwelijk is er nogal wat veranderd, nu in onze maatschappij ook mannen met mannen en vrouwen met vrouwen kunnen trouwen. Bovendien is, door de vele echtscheidingen die er plaatsvinden in de Westerse wereld, de waarde die mensen aan het officiële huwelijk toekennen, drastisch gedaald. De verwachting ‘tot de dood ons scheidt’ is niet meer vanzelfsprekend. Is het dan voor christenen wel belangrijk om officieel te trouwen? Ben je pas getrouwd als je voor de overheid bent getrouwd, of spreekt de Bijbel daar niet duidelijk over?

Getrouwd door seks?

Over wanneer je in Gods ogen getrouwd bent bestaat nogal wat verschil van mening onder christenen. Door gelovige mensen wordt soms gezegd dat je voor God getrouwd bent als je met elkaar naar bed bent geweest. Deze gedachte zorgt voor veel verwarring. Als je zegt dat seks met elkaar hebben betekent dat je daardoor in Gods ogen getrouwd bent, is seks voor het huwelijk helemaal niet mogelijk! Door seks heb je namelijk (volgens deze visie) een huwelijk. Het gevolg hiervan is dat mensen er geen problemen mee hebben om het bed met elkaar te delen zonder dat ze officieel getrouwd zijn. Ze denken dat ze toch al getrouwd zijn in Gods ogen en dat het daarom prima is dat ze seksuele gemeenschap hebben.

Tegelijkertijd roept het vragen op. Als je eerder met iemand anders naar bed bent geweest, ben je dan ook met díe persoon getrouwd (geweest) daardoor? Ben je dan in Gods ogen ook al één of meerdere keren gescheiden? Het is daarom belangrijk om antwoord te krijgen op de vraag wanneer je in Gods ogen getrouwd bent.

Je trouwt niet alleen

Trouwen doe je niet in de slaapkamer, maar trouwen doe je door er openlijk voor uit te komen dat je elkaars man en vrouw wilt zijn. Trouwen is niet een privéfeestje van twee mensen. Je kunt niet trouwen zonder anderen erbij te betrekken. Het gaat erom dat je er in het openbaar voor uitkomt. Eén van de redenen van het niet meer op waarde schatten van het officiële huwelijk is, dat wij zo enorm individualistisch zijn gaan denken. Verschillende keren hebben oprechte jonge mensen ons verteld dat ze, na verloop van tijd, toen ze met z’n tweeën samen waren, elkaar trouw hadden beloofd. Het was ongetwijfeld een super romantisch moment. Waarschijnlijk waren ze tot over hun oren verliefd en voelde het heel goed.

De meeste mensen die op zo’n geweldig moment zover komen, dat ze heel intiem tegen de ander zeggen ‘ik zal je trouw blijven’ of ‘ik zal altijd van je blijven houden’, die menen het. Ondanks deze toezeggingen zijn deze twee mensen op dat moment nog niet met elkaar getrouwd. Zelfs als ze op grond van deze – in het geheim – aan elkaar gedane beloften met elkaar seksuele gemeenschap gaan hebben, zijn ze in de ogen van God nog niet getrouwd.

Je trouwt in het openbaar

De manieren waarop mensen met elkaar trouwen kunnen verschillen van cultuur tot cultuur en van tijd tot tijd. Maar het belangrijkste aspect van het trouwen is in alle culturen en in alle tijden hetzelfde. En dat is, dat je er openlijk voor uitkomt dat je de ander aanvaardt als jouw vrouw of jouw man. Je geeft jezelf weg aan de ander om voortaan de man of de vrouw van die ander te zijn. Daarmee beloof je ook openlijk dat je de ander trouw zult blijven en dat je de verantwoordelijkheden op je neemt die het huwelijk met zich meebrengt. Met openlijk bedoel ik in het openbaar, door voor de wet te trouwen en de trouwbelofte uit te spreken in het bijzijn van getuigen (vaak familie, vrienden, gemeenteleden). Pas als je dat hebt gedaan ben je echt man en vrouw van elkaar geworden, ben je echtgenoten geworden. Zolang je dat niet hebt gedaan ben je nog niet getrouwd. Dit is het trouwen dat we in de Bijbel tegenkomen en dit is wat trouwen overal ter wereld betekent en ook altijd betekend heeft. De culturele uitingsvormen van het trouwen kunnen van plaats tot plaats erg verschillend zijn. Maar overal ter wereld trouw je door er openlijk voor uit te komen dat je van elkaar wilt zijn als man en vrouw.

Het huwelijksverbond

In de Bijbel wordt voor het ‘trouw beloven aan elkaar’ ook het woord ‘verbond’ gebruikt. Zo spreekt Maleachi 2:14 over ‘de huisvrouw uws verbonds’ (SV), ‘de vrouw met wie je in je jeugd een verbintenis bent aangegaan’ (NBV). Een verbond is een bindende afspraak tussen twee partijen waarbij beloften en verplichtingen worden uitgesproken en vastgelegd. Het is natuurlijk heel verstandig om zo’n verbintenis aan te gaan voordat je met elkaar gaat leven. Het is immers een hele stap om je leven met een ander te gaan delen. Daar kun je maar beter niet vrijblijvend mee omgaan. De beloften die je naar elkaar toe uitspreekt zorgen voor bescherming van de onderlinge relatie. Dan weet je ook werkelijk van de ander dat hij of zij niet zomaar ontrouw zal zijn of zich van je zal afkeren. Ook leg je allebei officieel vast dat je je aan de verplichtingen van het huwelijk zult houden. Op deze manier wil God voorkomen dat mensen de ander pijn doen door een intieme liefdesrelatie te verbreken. Het verbond dient dus als bescherming van de relatie.

Trouwen voor de wet

In de NBG-vertaling van Maleachi 2:14 staat ‘… terwijl zij uw wettige vrouw is’. Het woord ‘wettig’ staat niet in de grondtekst, maar het sluit wel aan bij het woord ‘verbond’ of ‘verbintenis’. In onze cultuur ga je die verbintenis  met elkaar door voor een vertegenwoordiger van de Nederlandse wet – de ambtenaar van de burgerlijke stand – elkaar het ja-woord te geven. Daarmee word je in Nederland officieel man en vrouw.

Dat is ook Bijbels, omdat volgens de Bijbel de overheid door God aangesteld om gerechtigheid en orde te handhaven in de samenleving (Romeinen 13:1-7). Paulus schrijft over de overheid: ‘zij staat in dienst van God en is er voor uw welzijn.’ Het is belangrijk voor de samenleving dat er duidelijk is wie er officieel elkaars man en vrouw zijn.

Het trouwen voor de wet is dus niet alleen maar een formaliteit. Wij zijn geen anarchisten, dat wil zeggen, mensen die niets moeten hebben van menselijke overheden. Ook al zegt onze regering dingen over het huwelijk waar we niet blij mee zijn en ook al heeft onze overheid de betekenis van het huwelijk enorm uitgehold, we gooien het officiële wettige huwelijk niet overboord. Dat zou hetzelfde zijn als het kind met het badwater weggooien.

De kerkelijke inzegening

Als christen wil je ook graag heel bewust trouw beloven voor Gods Aangezicht. Bij de kerkelijke inzegening is daar de gelegenheid om meer woorden te geven aan het sluiten van het huwelijksverbond met elkaar dan in de wat summiere woorden die de Nederlandse wet tegenwoordig gebruikt. Ook kunnen er veel meer mensen aanwezig zijn zodat het nog meer ‘openlijke ervoor uitkomen’ is. Ook wil je graag heel bewust de ander uit Gods hand aanvaarden en Hem danken voor dat grote geschenk. Tenslotte wil je graag knielen voor Gods Aangezicht om je afhankelijk van Hem op te stellen en Zijn zegen te vragen over je huwelijk. Het verbond en de zegen van God worden gevierd tijdens de inzegening van het huwelijk dat eerder officieel is gesloten.

Ds. Oscar Lohuis behandelt deze vraag nog iets uitgebreider in zijn boek Exclusieve Liefde, waarom geen seks voor het huwelijk en hoe mooi het is te wachten (€ 12,95, uitgeverij Goed Nieuws Bediening).