Leestijd: 4 minuten

Tegen abortus, tegen LHBT, tegen pornografie, tegen euthanasie. Christenen lijken soms overal tegen te zijn. Dat is verklaarbaar. De kloof tussen de Bijbel en onze samenleving wordt steeds groter.  Er is echter ook een andere kant: christenen zijn vóór het leven, echte liefde, mooie boeken, goede gesprekken, lofprijzing en het eren van God met de werken van onze handen.

Uit de Bijbel leiden we terecht af dat de eerstgenoemde zaken ingaan tegen Gods bedoeling. Dat mag en moet ook uitgesproken worden. Zonde werkt verwoestend. Wie de profeten en de evangeliën leest, ontdekt dat een zeer groot deel van de Schrift gevuld is met preken tegen zonde. Maar er staat meer. De kern van het evangelie is een oproep tot bekering  (Matt 4:17). Het kinderdoop-formulier van de gereformeerde traditie spreekt niet alleen over met Christus begraven zijn, maar ook over met Christus opstaan in de weg van geloof en bekering. Dat betekent dat we ons niet slechts afkeren van het kwade, maar ook heel positief richten op mooie zaken die de Heere van ons vraagt.

Met het oog hierop geeft de apostel Paulus een gebod namens God: “Voorts, broeders, al wat waarachtig is, al wat eerlijk is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat wél luidt, zo er enige deugd is en zo er enige lof is, bedenkt datzelve.” (Filipp. 4:8) Het is de bedoeling dat ons leven goede vruchten draagt (vgl. Gal.5).

Deugden nastreven

De Heere vraagt dat we ons leven richten op de positieve eisen van Zijn Woord. De Heilige Geest wil ons daarin bijstaan. Waarheid, oprechtheid en rechtvaardigheid zijn fundamentele deugden die het leven beter maken. Juist waar zij huwelijk en gezin betreffen. Het nastreven ervan is de basis voor relaties. Deze deugden vervullen een centrale rol in onze verhouding met de Heere en onze naaste. Wie waarheid en oprechtheid nastreeft, gaat eerlijk met de ander om. Op die manier bouw je aan een betere samenleving met je kinderen, ouders, collega’s of klasgenoten. Door deze deugden na te streven, groeit onze integriteit.

Wanneer positief gedrag deel wordt van ons karakter, een eigenschap raakt, wordt dat een deugd genoemd. Wanneer die deugd voorkomt uit gehoorzaamheid aan Gods openbaring, spreekt de Schrift ook wel over de  vrucht van de Geest. Een aantal van de deugden die Paulus noemt, raakt de cultuur. Ze gaan over wat we zeggen, schrijven, maken en musiceren. Wat komt er uit onze mond en onze handen? Wat lezen we? Naar welke muziek luisteren we? In plaats van onze gedachten te vullen met de troep die de wereld aanreikt, zegt het Woord van God dat we ons positief moeten richten op al wat rein, al wat lieflijk is en al wat wel luidt. Hierbij worden onze zintuigen aangesproken. We zijn schepselen. Het lichamelijke is niet verkeerd, of minderwaardig, maar het is de bedoeling dat we het positief tot Gods eer gebruiken.

Gods eer

Deze zomer bezocht ik het geboortehuis van de componist Georg Friedrich Händel in het Saksische Halle. In deze plek was hij aanvankelijk organist in de Reformierte Kirche, een vluchtelingengemeente van gereformeerde gelovigen die de vervolging en oorlog in Heidelberg waren ontvlucht. Net als zijn tijdgenoot Johan Sebastiaan Bach, ondertekende Händel diverse kerkelijke muziekstukken die hij schreef, met SDG, ofwel “Soli Deo Gloria”. Vertaald: tot verheerlijking van God alleen. Deze afkorting herinnert ons aan de vijf zaken die hij beklemtoonde: het heil is door Gods genade (sola gratia), de rechtvaardiging berust op het werk van Christus alleen (solus Christus), wordt door het geloof toegeëigend (sola fide), is betrouwbaar verkondigd in Godsopenbaring (sola scriptura) en is in alle opzichten bedoeld om God te verheerlijken (soli Deo Gloria).

Zonde van nalatigheid

Hoe staat het met ons eren van God? In de traditionele kerkelijke schuldbelijdenis vragen we niet alleen vergeving voor zonden in gedachte, woord en daad. We betuigen ook spijt voor zonden van nalatigheid. Met andere woorden, we vragen vergeving voor alles wat we hadden moeten doen, maar verzuimden. Dat gebed raakt de positieve opdracht om te doen wat God van ons vraagt. En dus niet alleen: met welke verkeerde dingen heb ik mijn leven gevuld de afgelopen week? Maar eveneens: wat zijn de positieve dingen die ik had moeten bekijken, beluisteren, waarover ik had mogen zingen, waarvoor ik de Heere had moeten prijzen? 

Ook in de donkere dagen voor kerstfeest, mogen christenen dankbare mensen zijn. De Heere vraagt dat we dat uitspreken: “Dankt God in alles; want dit is de wil Gods in Christus Jezus over u.” (1 Thess. 5:18). Zowel in geestelijk duistere als in blijde tijden, is er stof tot dank. Zowel voor mensen die trouw blijven aan elkaar in tijden van huwelijksspanning, als voor jongeren die ongelovig opgegroeid zijn en hun weg vinden naar de kerk en de Bijbel gaan lezen. Voor lieve opa’s en oma’s. Voor alle jongens en meisjes die zuiver omgaan met relaties. Voor christenen die zich inzetten voor de heilzame waarheid van Gods Woord in het onderwijs, van de kansel, in de politiek en de journalistiek. Dankbaarheid uitspreken voor wat de Heere geeft. Dat kan. Dat moet. In voor- en tegenspoed.

In alle omstandigheden

Niet ver van het Halle van Händel en het Leipzig van Bach ligt het plaatsje Eilenburg. In de zeventiende eeuw was dit de standplaats van dominee Martin Rinckart. De dertigjarige oorlog teisterde Duitsland toen op vreselijke wijze. Het was een tijd van grof geweld, afpersing, plundering, hongersnood en de pest. Toch dichtte Rinckart in deze tijd een van de mooiste dankliederen uit de geschiedenis van de kerk: “Nun danket alle Gott”. Dit loflied werd in 1636 uitgegeven (Jesu-Hertz-Büchlein in geistlichen Oden) en later door Johan Krüger op muziek gezet. 

We mogen met vreugde de Heere dienen, in goede en ook in slechte tijden. Zo mag de kerk van alle tijden ons inspireren: luisteren en kijken naar wat mooi is en onze dank aan God uitspreken of Zijn lof bezingen. In de woorden van het genoemde lied: “met hart en mond en handen”.

---

Gepubliceerd: 12-12-2025