‘Ik wil u een vraag stellen. Beantwoord deze in uw eigen hart. Is er iemand die u liefhebt en die op dit moment ver van God verwijderd is? Een zoon of dochter die zich heeft afgewend van het geloof waarin hij/zij is grootgebracht? Een kind voor wie u hebt gebeden en dat u aan de Heere hebt opgedragen – en dat nu leeft op een manier die uw hart breekt? Misschien hebben ze een identiteit of een levenswijze omarmd die u niet begrijpt. Misschien bellen ze niet meer. Misschien herinnert elke familiebijeenkomst u aan de afstand tussen jullie. Misschien hebt u meer gebeden dan gesproken. En begint u zich af te vragen of God wel hoort. Als dit op u van toepassing is, dan is deze avond voor u. En als u een predikant of ouderling bent – als er gezinnen in uw gemeente zijn die dit verdriet dragen en u niet weet hoe u hen kunt helpen – dan is deze avond ook voor u.‘
Met deze woorden opende Perry Smalts zijn inleiding op het verhaal van zijn vrouw, Laura Perry Smalts1, en plaatste hij haar getuigenis in het licht van Gods Woord. Hij stelde dat veel ouders vandaag worstelen met de vraag waarom God lijden, verwarring en afdwaling in gezinnen toelaat als Hij goed is. Volgens hem wijst het diepe gevoel dat er iets mis is in de wereld juist terug naar Gods oorspronkelijke goede schepping. Hij beschreef hoe God de mens schiep voor een volmaakte gemeenschap met Hem, zonder dood, ziekte, schaamte of gebrokenheid. Door de zondeval werd deze harmonie echter verbroken en kwam de hele schepping onder de gevolgen van de menselijke opstand tegen God te staan. Smalts benadrukte dat de gebrokenheid die gezinnen ervaren niet betekent dat God hen heeft verlaten of dat alle schuld bij ouders ligt.
Vervolgens vertelde hij hoe de naam van hun bediening, Eden’s Redemption, ontstond: vanuit het besef dat God niet alleen laat zien wat verloren is gegaan, maar ook dat God een weg tot herstel biedt. Met het beeld van de verloren zoon en een verwijzing naar Rembrandts schilderij onderstreepte hij Gods verlangen om mensen terug te brengen naar Zijn Vaderhart. In het laatste deel van zijn boodschap wees hij op Jezus Christus, Die het op Zich nam om de losprijs te betalen, stierf aan het kruis en is opgewekt tot onze rechtvaardigmaking. Zijn centrale boodschap was dat de gebrokenheid van deze wereld niet het einde van het verhaal is, omdat God bezig is alle dingen nieuw te maken en er hoop is voor iedere verloren zoon, dochter en familielid.
Velen lazen het boek van Laura Perry: Een transgender komt thuis. De geschiedenis is echter – acht jaar later – nog niet ten einde. Het eindigde met Laura’s gebed om een echtgenoot, om haar te helpen in haar bediening. Vier jaar geleden heeft God het gebed verhoord en trouwden Laura Perry en Perry Smalts. Samen vertellen ze op veel plaatsen hoe God werkt, juist ook waar mensen zich tegen God keren en boos zijn op Hem. Laura: ‘Wij denken dat ze [Red. onze verloren zonen en dochters] misschien voor altijd verdwenen zijn. Blijf bidden en geloven. Op een dag kan God het hart van die persoon grijpen. Ik wilde dat ik het verhaal van Perry hoorde toen ik klein was. Ik had zoveel pijn en ik begreep niet waarom. Ik begreep niet waarom deze wereld zo gebroken was. Ik begreep niet waarom mijn leven zo gebroken was. Ik dacht dat God boos op me was en ik iets verkeerd had gedaan.’
Na de pauze was er gelegenheid tot het stellen van vragen. Wat als je zelf te maken hebt met genderdysforie? Kan het zo zijn dat zelfs als je Gods Woord en scheppingsorde van harte onderschrijft en je de Heere persoonlijk mag kennen, gevoelens van genderdysforie kunnen opspelen? Kunnen deze gevoelens verdwijnen?
Perry vertelde hoe het voor hem was om een relatie met Laura te krijgen. “Ik kreeg geen relatie met een transgender. Ik kreeg relatie met een nieuwe Laura. De oude Laura was er niet meer. Zij was vernieuwd door de Heilige Geest, een totaal nieuw mens geworden. Daarom was het voor mij niet moeilijk om met haar te daten. Ik had God gebeden om een vrouw die vol was van de Heere, en die heb ik in haar gevonden.”
Ds. C.P. de Boer besloot de avond. Hierbij haalde hij een bijzonder moment op uit haar boek. Hij tekent het moment dat Laura voor het eerst weer naar haar ouderlijke kerk gaat. Een oude vrouw uit de gemeente herkent haar op de parkeerplaats, grijpt haar bij de hand en loopt samen met haar de kerk in. Volgens de predikant ligt hier een belangrijke les in voor ons. Voor alle momenten van onbarmhartigheid jegens onze naasten past alleen maar schuldbelijdenis. De bijeenkomst werd bezocht door ongeveer 450 bezoekers.
Benieuwd naar de hele avond? Bekijk de lezingen en het vragenforum terug. Ook de Nederlandse vertalingen van de lezingen staan online.
- Laura Perry-Smalts werd bekend onder de naam Laura Perry. Onder die naam schreef zij haar boek. Ze trouwde met Perry Smalts. Omdat mensen haar kennen onder de naam Laura Perry draagt ze deze naam nog steeds, aangevuld met de achternaam van haar man. ↩︎
