De Canadese Rob Hoogland werd door een rechter bevolen om zijn dochter een jongen te noemen, anders zou hij beschuldigd worden van huiselijk geweld. De dochter van Hoogland onderging een testosteronbehandeling tegen zijn wil, nadat haar schoolbegeleider haar had overtuigd dat ze een jongen was. Bovendien kon Hoogland zijn verhaal niet eens delen of hulp zoeken buiten zijn advocaten om, vanwege een spreekverbod van de rechtbank.

In een aflevering van de podcastserie The Van Maren Show die op 29 juli 2020 werd gepubliceerd, deelde de vader zijn nachtmerrie. Hij legt de vooringenomenheid van het Canadese rechtssysteem bloot en vraagt andere ouders om te letten op waarschuwings­signalen dat hun kinderen geïndoctrineerd worden.    

De vader, die een paar jaar geleden is gescheiden, vertelt luisteraars dat zijn dochter voor het eerst gedragsproblemen begon te krijgen in grade 5 (groep 7) en grade 6 (groep 8). „Geen grote problemen, gewoon rondhangen met de jongens.” Hoogland adviseerde haar toen om naar de schoolbegeleider te gaan. De begeleiding bleef ze ook in grade 7 houden, omdat ze toen hevig verliefd werd op haar leraar van grade 7. Uiteindelijk leidde haar gedrag ertoe dat ze werd gevraagd om zijn klas te verlaten. De vader besefte toen nog niet dat zijn dochter bij de begeleider de hele tijd les kreeg over de transgenderbeweging. Terugkijkend herinnert de vader zich een periode waarin zijn dochter al haar haar afknipte en een muts begon te dragen. Wat de vader toen niet besefte, was dat dit werd aangewakkerd door een zeer populaire YouTube-video van een meisje dat dacht dat ze een jongen was en hetzelfde deed.       

Pas toen de vader aan het eind van grade 7 het school jaarboek bekeek, besefte hij dat er iets aan de hand was. Zijn dochter stond onder een andere naam in het jaarboek. Hij was daar nooit van op de hoogte gebracht, maar de school behandelde zijn dochter als een jongen.  

Geslachtsverandering
De ex-vrouw van de man raadde aan om hun dochter mee te nemen naar een arts die een vooraanstaand transgender-expert was. De vader was het daarmee eens, omdat hij meende dat een expert duidelijk zou zien dat zijn dochter niet dacht dat ze een jongen was –ze was immers hevig verliefd geweest op twee mannelijke leraren– en dat er iets anders aan de hand was.     

Helaas wist de vader niet dat de arts erom bekend staat dat hij zijn patiënten aanzet tot geslachtsverandering – bijna 100 procent van zijn patiënten ondergaat een geslachtsverandering. De dokter bevestigde dat Hooglands dochter een genderprobleem had en raadde haar aan om meteen met testosteronbehandelingen te beginnen. Toen de vader wees op de duidelijke verliefdheid van zijn dochter op mannen, antwoordde de dokter dat ze een homoseksuele jongen in het lichaam van een meisje was.     

De vader bleef proberen om wegen en oplossingen te zoeken om de onderliggende psychische problemen van zijn dochter aan te pakken. De huisarts van zijn dochter verwees haar uiteindelijk naar het British Columbia Children’s Hospital voor aanvullende testen en onderzoeken. Helaas leverde dit niet op wat de vader en de huisarts hadden verwacht.           

Infants Act
In plaats van zijn dochter te onderzoeken, probeerde het kinderziekenhuis in British Columbia, de Canadese provincie waar Hoogland woont, bij haar eerste bezoek al een testosterontherapie te beginnen. Nadat hij weigerde de toestemmingsformulieren voor de behandeling van zijn dochter te ondertekenen, ontving de vader een brief waarin stond dat hij geen toegang meer had tot de medische dossiers van zijn dochter. Ook was zijn toestemming niet nodig voor toekomstige procedures vanwege de Infants Act (Kinderwet), die een minderjarige toestaat om in te stemmen met zijn eigen medische procedure zonder dat de ouders toestemming geven.    

Door deze brief ontbrandde er een juridische strijd van de vader tegen zijn dochter. De dochter had een activistische advocaat, die voor haar gendertransitie vocht. De toenmalige rechter legde de vader op mannelijke voornaamwoorden te gebruiken wanneer hij over zijn dochter sprak, om zo haar wens tot geslachtsverandering te bekrachtigen. De rechter gaf hem ook een spreekverbod. Alles, behalve het verdedigen van de ‘geslachtsovergang’ van zijn dochter, zou worden beschouwd als huiselijk geweld.     

Gearresteerd
Op dezelfde avond dat het spreekverbod inging, sprak de vader met een Amerikaanse journalist van ”The Federalist”. Hij moest al snel voor de rechter verschijnen wegens het overtreden van zijn spreekverbod en omdat hij in het interview geen mannelijke voornaamwoorden had gebruikt in het spreken over zijn dochter. Tijdens deze zitting verklaarde de rechter dat de vader kon worden gearresteerd en vastgehouden op verdenking van het overtreden van één van de oorspronkelijke bevelen.   

De vader bracht beide uitspraken voor het hof van beroep. Dat hof oordeelde uiteindelijk dat de dochter mannelijke geslachtshormonen kon blijven gebruiken, wat ze al een jaar deed, maar vernietigde de dreiging van arrestatie in het geval de vader de oorspronkelijke bevelen zou overtreden. 

Bovendien merkte de rechtbank op dat niet aan hem of zijn dochter, maar aan de behandelende artsen was, om de beste beslissingen te nemen voor zijn dochter. In feite ligt dan nu de aansprakelijkheid bij deze artsen. Die zijn druk bezig zijn met het doordrukken van hun programma in plaats van hun patiënten te beschermen. 

Indoctrineren
De vader waarschuwt ouders, vooral in Canada, voor wat scholen achter de rug van de ouders om doen, om kinderen zoals zijn dochter te indoctrineren.  

„Tijdens de lunchpauzes nemen leraren kinderen mee en geven ze hormoonpillen voor geslachtsverandering”, vertelt de vader.  

De vader waarschuwt ouders om op signalen acht te slaan en een open gesprek met hun kinderen te voeren. Hij moedigt ouders ook aan om contact te leggen met andere ouders met soortgelijke worstelingen, om elkaar te steunen, adviezen te geven en kennis uit te wisselen.

De vader ziet dit als een drieledig gevecht om kinderen te redden: door wetgeving, rechtbanken en de media te gebruiken. „We moeten wetten veranderen, we zullen rechtszaken moeten voeren en we hebben de media nodig om de boodschap te delen.” Hoogland heeft goede hoop op verandering. „Gezien de brede steun voor en verontwaardiging over wat er met mijn dochter is gebeurd, heb ik hoop dat er mensen zijn die willen strijden voor de bescherming van kinderen.”   

Rob Hoogland heeft een stichting opgericht om gezinnen te ondersteunen waarvan de kinderen met een geslachtsverandering bezig zijn en om mensen te ondersteunen die geslachtsverandering willen terugdraaien. U kunt meer informatie vinden op Caenis.org.


Dit artikel is een vertaling van het artikel dat op 29 juli 2020 op Lifesitenews.com werd gepubliceerd.

Gerelateerde artikelen

Ineens vlakte het aantal transities af

In de media en politiek is gender nagenoeg onaantastbaar. Klinieken zagen het…

Dit zeggen de verkiezingsprogramma’s over huwelijk en man/vrouw

Het ziet ernaar uit dat, ondanks de coronamaatregelen, Nederland op 17 maart…