Hij keek op zijn telefoon tijdens de les. Ik zei er niets van. Ik had als vervanger een klas vierdejaars overgenomen en deze groep had geen zin in godsdienst. Nu de grootste oproerkraaier afgeleid was, kon ik in ieder geval een poging doen tot lesgeven. Toen de les afgelopen was zei ik: “Ik zag het wel, maar het kwam me wel goed uit. Wat was je nu eigenlijk aan het doen?” Waarop hij zonder blikken of blozen antwoordde: “Porno kijken mevrouw. Mijn broer stuurde me een filmpje.” 

Hoe zijn we van ‘vieze mannetjes achter het gordijn in de videotheek’ naar ‘porno kijken in de klas’ gegaan? Hoe kan het dat ook op reformatorische scholen, blijkbaar zonder gêne, wordt gevraagd om naaktfoto’s, of porno wordt gedeeld? Schaamt dan niemand zich meer? 

Een deel van het probleem is dat veel Nederlanders er trots op zijn dat we zo weinig (seksuele) taboes hebben. De overgebleven taboes zijn er om doorbroken te worden. Alles moet gezegd worden, alles moet bespreekbaar zijn, alles moet normaal gevonden worden.  

Nu is een zekere openheid, zeker tussen ouders en kinderen, gewenst. Seksuele opvoeding is een taak van ouders en het is belangrijk dat kinderen bij hun ouders terechtkunnen met vragen en moeilijkheden. Echter, de gedachte dat elk taboe doorbroken moet worden, dat elke vorm van seksualiteit genormaliseerd moet worden of zelfs dat álle onderwerpen maar bespreekbaar moeten zijn, is – denk ik –, onjuist. Het suggereert dat er geen normen zijn. Dat er geen schaamte is in bepaald gedrag, of bepaalde gedachten.  

Paulus maakt in Efeze 5 duidelijk dat er wel degelijk dingen zijn die heimelijk gedaan worden die te schandelijk zijn om zelfs maar te vertellen (Efeze 5:12). Ontucht, onreinheid en hebzucht (!), oneerbaarheid, dwaze praat en lichtzinnige taal, behoren onder ons geen plek te hebben (Efeze 5:3,4).  

We kunnen op een zuivere manier over seksualiteit spreken. Paulus zet dwaze praat tegenover dankzegging (5:4) en heimelijke daden tegenover wandelen in het licht (5:8,13). We ontmaskeren de duisternis, door in het licht te wandelen. We hoeven niet alle afwijkende seksuele praktijken in detail te bespreken, zolang we Gods bedoeling met seksualiteit hooghouden in woord en praktijk. Zoals Christopher Yuan het zo mooi zegt: “reinheid in single zijn, trouw in het huwelijk”. En laten we niet vergeten de genade van het evangelie te delen wanneer het toch is misgegaan (vers 2).  

Dat sommige kinderen niet met hun ouders durven praten over seksualiteit kan problemen opleveren. Maar dat jongeren onderling géén taboes ervaren is ook een probleem. Pornofilmpjes doorsturen naar je broer, of je klasgenoten is uit den boze (letterlijk), en zou ook zo ervaren moeten worden. Sommige zaken wijken zover af van Gods norm, en zijn zo het tegenovergestelde van wat goed, rechtvaardig en waar is (Efeze 5:9), dat ze taboe moeten blijven.  

Willemien Gunnink-Janssen woont met haar gezin in Engeland. Haar man is predikant.