Op zondag 19 januari werd in Parijs de 21e Mars voor het Leven gehouden. Dit keer stonden niet de ongeborenen centraal, maar de ouderen die bedreigd worden door de euthanasiewet. President Macron is er namelijk op gebrand om dit jaar de ‘kwestie van waardig sterven’ te voltooien. Er lopen twee wetsvoorstellen tegelijk: een overkoepelend wetsvoorstel dat palliatieve zorg bevordert en een ander, controversiëler wetsvoorstel, over de invoering van ‘hulp bij sterven’, aldus European Conservative.
Woensdagavond spraken de Franse senatoren over dit wetsvoorstel. De stemming rond deze wet sloeg in een korte tijd helemaal om. Dinsdag was artikel 1 van het wetsvoorstel aangenomen, dat ‘medische hulp bij sterven’ in de wet vastlegde. Op woensdag stemde echter een meerderheid tegen artikel 4, waarin de principes van euthanasie en hulp bij zelfdoding werden vastgelegd. Centrumrechts stemde tegen, omdat euthanasie een misdaad tegen de menselijkheid is. Enkele linkse senatoren stemden ook tegen, omdat zij het voorstel niet ver genoeg vonden gaan.
Later die avond werd artikel 2 van het wetsvoorstel herschreven en vastgesteld, waarmee de invoering van euthanasie onmogelijk werd. Het artikel luidt nu als volgt:
- Iedereen heeft recht op de best mogelijke verlichting van pijn en lijden.
- Iedereen heeft tot aan zijn of haar dood recht op dit recht, tenzij er sprake is van een opzettelijke ingreep die tot de dood leidt.
Vervolgens werden allerlei bepalingen in het wetsvoorstel herschreven en werden er waarborgen toegevoegd (o.a. gewetensvrijheid). De laatste stap in dit wetgevingsproces is nu (als ik het goed begrijp) dat de Nationale Vergadering over dit wetsvoorstel een definitieve stem uitbrengt.
European Conservative beschrijft bovengenoemde feitelijk. Toch moeten we ook hiervan zeggen: Het is van den Heere geschiedt en het is wonderlijk in onze ogen.