De Universiteit Twente maakte bekend afscheid te nemen van het predikaat ‘cum laude’ voor promovendi. De reden? Er zit subjectiviteit in de beoordeling wie voor cum laude in aanmerking komt. Ook is er sprake van ongelijke kansen. Mannen maken twee keer zoveel kans op het predicaat als vrouwen.

Twentenaren staan bekend als nuchtere doeners, maar de gewone gemoedsgesteldheid lijkt hen toch even in de steek te hebben gelaten. Lof der zotheid in Twente!

Want zo lang als er universiteiten bestaan, zit er subjectiviteit in zulke beoordelingen. Dat is onvermijdelijk. Om willekeur te voorkomen hanteert men bepaalde criteria om in aanmerking te komen voor het predicaat cum laude. Op het consistent hanteren hiervan wordt uiteraard toezicht uitgeoefend. Daarmee wordt niet alle subjectiviteit voorkomen, maar het wordt teruggebracht tot acceptabele proporties.

Kennelijk zijn er in Twente die vinden dat dit niet goed genoeg lukt. Daarom besloot het College van Bestuur het kind met het badwater weg te gooien. Men doet dit in de hoop dat andere universiteiten volgen, want men geeft aan ‘de eerste’ in Nederland te zijn die deze stap zet.

Echter, op universiteiten worden uiteraard veel meer dingen beoordeeld: tentamens, masterscripties, essays, groepsopdrachten en wat dies meer zij. Ongetwijfeld zit daar ook veel subjectiviteit in. Wie de logica van de Universiteit Twente volgt, schaft die beoordelingen ook allemaal af. Weg met alle beoordelingen waar subjectiviteit een rol bij speelt!

Daarbij kan het natuurlijk niet alleen gaan om beoordelingen. Wat te denken van drop-out percentages? Daarbij treden soms vreemde verschillen op. Bij veel universiteiten ligt het drop-out percentage voor mannen aanmerkelijk hoger dan voor vrouwen. Daar moet ook iets aan gedaan worden. Misschien behoeven de criteria voor mannen om de studie te mogen vervolgen neerwaartse bijstelling? Of maken we er gewoon een radicaal einde aan door af te spreken dat er géén criteria meer mogen gesteld worden om een studie te mogen vervolgen?

Trouwens, het is natuurlijk ook écht niet meer van deze tijd om alleen te letten op het verschil tussen man en vrouw. Gender is immers een spectrum! Kritische theorie leert ons dat we oog moeten hebben voor álle vormen van hegemonie en onderdrukking. We kunnen daarom niet blijven steken bij een eerste baby-stapje zoals ze in Twente deden.

Halen gekleurde mensen eigenlijk wel even vaak een voldoende voor tentamens als witte mensen? Hoe is dat voor verschillende faculteiten? Worden voldoende homo’s tot docent benoemd? Hoe zit het met hoogleraarsbenoemingen? Hoeveel promoties worden eigenlijk gedaan door immigranten? Is dit niet iets dat vraagt om landelijk beleid? Wordt het meegenomen in de komende coalitie-onderhandelingen?

Het College van Bestuur van de Universiteit Twente zet de deur naar deze zotternij wijd open. Wie subjectiviteit wil afschaffen, moet alle vormen van beoordeling afschaffen, of gewoon afspreken dat iedere prestatie excellent is.

Waarmee excellentie in de kiem wordt gesmoord, grauwe middelmaat verheven wordt tot standaard en de ultieme subjectiviteit zegeviert. Het is te zot voor woorden.