Transgender-onderzoek: 5 dingen die iedereen moet weten

medische transitie

Inleiding

De afgelopen 10 jaar is het aantal gevallen van geslachtsverwarring of genderdysforie (ook wel transgender of gender non-conformisme genoemd)* onder jongeren wereldwijd exponentieel toegenomen, vooral onder tienermeisjes. Het leed van deze jongeren is reëel, en de oorzaken van deze ongekende trend zijn onduidelijk. Dit roept moeilijke vragen op. Bijvoorbeeld hoe we hierop een barmhartige, ethische en effectieve manier op kunnen reageren. Deskundigen zijn het niet met elkaar eens; sommigen bevelen aan om waakzaam af te wachten en goede begeleiding te geven, terwijl anderen beweren dat medische procedures voor geslachtsverandering noodzakelijk zijn om zelfmoord te voorkomen. Het Amerikaanse federale beleid van de huidige regering, dat “vroege genderbevestigende zorg” voor “kinderen en adolescenten” ondersteunt (HHS, 2022), wordt door velen als controversieel beschouwd. Daarnaast is de dramatische toename van het gebruik van geslacht-veranderende hormonen en chirurgie voor jongeren het onderwerp geweest van verhitte discussies. Dit veroorzaakt bij patiënten, ouders, artsen en beleidsmakers veel onzekerheid over wat het beste is. Hieronder worden vijf belangrijke vragen op basis van onderzoeksgegevens beantwoord. Hopelijk helpen deze wetenschappelijke antwoorden om jonge mensen die in verwarring zijn over hun geslacht, op een duidelijke manier te begeleiden.

Opbouw van dit artikel

In dit artikel worden vijf vragen rondom genderdysforie en medische transitie kort beantwoord. Het originele artikel met de uitgebreide onderbouwing, vindt u hier. Bij elk onderzoek staat een korte, Engelstalige conclusie of omschrijving.

Vraag 1. Wat zegt onderzoek over de voor- en nadelen van medische transitiebehandelingen bij minderjarigen?

Onderzoek kan niet aantonen dat een medische transitie positieve effecten heeft op kinderen of adolescenten. Het onderzoek dat deze beweringen wel doet, is niet wetenschappelijk betrouwbaar. Er zijn zelfs aanwijzingen voor schadelijke gevolgen. Bijgevolg beveelt een groeiend aantal wetenschappelijke instanties dergelijke behandelingen niet aan. Veel liever willen zij goede begeleiding bieden en waakzaam afwachten.

Samenvatting van het bewijsmateriaal

Veel wetenschappelijke instanties – zowel in de VS als internationaal – bevelen medische “transitie” voor jongeren niet aan, omdat het onderzoek dat beweert positieve effecten van geslacht-veranderende hormonen of chirurgie aan te tonen, methodologisch gebrekkig is en wetenschappelijk niet betrouwbaar. De beperkingen van deze studies zijn: het ontbreken van controlegroepen, te weinig steekproeven, bevooroordeelde werving, geen representatieve onderzoeksgroepen, kort vervolgonderzoek, en hoge aantallen die verloren gaan bij vervolgonderzoek. Studies die negatieve resultaten van medisch ingrijpen aantonen, zijn meestal wel van voldoende wetenschappelijke kwaliteit. Met andere woorden, betrouwbare studies hebben schadelijke effecten aangetoond. “Waakzaam afwachten” is de optie die door veel wetenschappelijke instanties wordt aanbevolen. Dit betekent dat interventies, gericht op transitie voor kinderen of jongeren met gendervragen, worden uitgesteld gedurende een langere periode. In deze periode kan goede begeleiding gegeven worden en is er ruimte om ‘een pas op de plaats maken’.

Vraag 2. Helpt een medische transitie om zelfdoding bij ‘transjongeren’ te voorkomen?

Medische gendertransitie is volgens onderzoek niet noodzakelijk om zelfmoord te voorkomen. Sterker nog, er is bewijs dat medische transitie het risico op zelfdoding kan verhogen.

Samenvatting van het bewijsmateriaal

De bewering “transitie of zelfmoord” – dus dat ouders moeten kiezen tussen een “levende trans-zoon of een dode dochter” (of omgekeerd) – wordt niet ondersteund door wetenschappelijk bewijs. Veel geciteerde studies die beweren dat suïcidaliteit bij jongeren met genderconflicten afneemt door hormonale en chirurgische ingrepen , zijn onbetrouwbaar bevonden omdat ze nogal wat methodologische gebreken vertonen. Wetenschappelijk verantwoorde studies hebben geen afname of zelfs een toename van suïcidaliteit bij transseksuelen vastgesteld; dus nadat jongeren medische ingrepen hebben ondergaan.

Vraag 3. Is genderdysforie bij kinderen een permanente aandoening die medische behandeling vereist?

Onderzoek toont aan dat genderdysforie bij kinderen meestal vanzelf overgaat op jongvolwassen leeftijd. Voorwaarde is dat “transitie” niet wordt aangemoedigd. Dit voorkomt de schadelijke effecten van geslachtsveranderende medische ingrepen.

Samenvatting van het bewijsmateriaal

Er zijn sterke aanwijzingen dat de overgrote meerderheid van de kinderen (gemiddeld ongeveer 85%) die genderdysforie ervaren, tegen de tijd dat ze jongvolwassen zijn, over de verwarring van hun genderidentiteit heenkomen en hun biologische geslacht zullen accepteren, d.w.z. als ze niet worden onderworpen aan ’sociale transitie’ of ‘medische transitie’. Maar van degenen die in een vroeg stadium een ‘transitie’ ondergaan, zal de grote meerderheid waarschijnlijk aan hun ’trans’-identiteit vasthouden. (‘Sociale transitie’ houdt in dat iemand zich in kleding, gedrag en identiteit identificeert met het andere geslacht en daarin door volwassenen om hem/haar heen gesteund wordt).

Vraag 4. Kunnen jongeren worden beïnvloed om zich als transgender te identificeren, of is de genderidentiteit biologisch bepaald?

Wetenschappelijk bewijs geeft aan dat de oorzaken van genderdysforie complex zijn. Sociale en culturele factoren kunnen van grote invloed zijn op de vraag of een jongere zich als transgender zal identificeren.

Samenvatting van het bewijsmateriaal

De recente, ongekende, wereldwijde toename van mensen die zich ‘transgender’ noemen, suggereert dat niet-biologische invloeden een belangrijke factor zijn. Genetische studies tonen aan dat de ontwikkeling van genderidentiteit een complex proces is met bio-psycho-sociale componenten. Dit betekent dat kinderen en jongeren gevoelig zijn voor de invloeden vanuit hun sociale omgeving, van onderwijs en van de cultuur.

Vraag 5. Wat doet seksuele voorlichting en onderwijs volgens de genderideologie met jonge kinderen?

Samenvatting van het bewijsmateriaal

Studies hebben tot op heden geen degelijk wetenschappelijk bewijs opgeleverd voor de bewering dat Het geven van seksuele voorlichting aan jonge kinderen in het begin van de basisschool, ook als het gaat over transgender-ideologie en homoseksualiteit, heeft geen gunstig effect op kinderen. Ook leidt dit niet tot minder seksueel misbruik van kinderen. Het zou zelfs schadelijk kunnen zijn. Ook voor oudere jeugd kan geen psychosociaal voordeel gevonden worden van seksuele voorlichting over transgender-ideologie en homoseksualiteit.

Samenvatting van de bevindingen

1) Uit onderzoek blijkt niet dat medische interventie voor minderjarigen die worstelen met hun genderidentiteit gerechtvaardigd is. 2) Het is niet aangetoond dat medische transitie het aantal zelfmoorden onder jongeren doet verminderen. 3) Genderdysforie in de kindertijd verdwijnt meestal vanzelf op volwassen leeftijd. 4) De dramatische toename van genderdysforie in de afgelopen tien jaar is waarschijnlijk het gevolg van sociale beïnvloeding. 5) Wetenschappelijk onderzoek toont niet aan dat seksuele voorlichting voor kinderen op de basisschool, inclusief de transgender ideologie, hen ten goede komt.

Gerelateerde artikelen