Commentaar: Europese Unie wil uw denken en gedrag veranderen met gendertaal

alexandre-lallemand-Pcs3mOL14Sk-unsplash

Bij gendertaalgebruik gaat het om de politieke verandering van de samenleving. In een bijdrage voor het Bijbels Beraad M/V waarschuwt professor Krämer, voorzitter van de Duitse taalvereniging, dat het bij gendertaal ten diepste niet gaat om respect voor anderen, maar om manipulatie van u en mij.

Deze gedachte is geen complottheorie, maar kan gelezen worden in de taalhandleiding van het Europese Parlement (Genderneutraal Taalgebruik in het Europees Parlement, 2018, blz. 2):

 „Genderneutraal of genderinclusief taalgebruik is niet enkel een kwestie van politieke correctheid. Taal heeft namelijk een grote invloed op de houding, het gedrag en de opvattingen van mensen.”

Vanaf 2018 is dit de officiële koers van Europa. De EU schrijft openlijk dat dit is om ons denken en gedrag te veranderen. De traditionele christelijke moraal moet uitgewist worden in ons spreken over geslacht en geslachtelijkheid. Taal is echter een uitdrukking van onze cultuur, die in grote mate wordt gestempeld door christelijke wortels en overtuigingen. Bijvoorbeeld, door het gebruik van een woord als ‘zelfmoord’, duiden we niet alleen een verschijnsel, maar laten ook blijken wat we ervan vinden als samenleving. In dit geval: zelfdoding is een vorm van onwettige levensbeëindiging, moord.

De taal die we gebruiken, beïnvloedt ook ons denken. Al eerder (Red de taal) liet ik zien hoe sociale wetenschappers de afgelopen eeuw hun best hebben gedaan om de taal te veranderen. Travestie werd transitie. Het levert een schijnwereld op, met nieuwe normen en waarden. Het Bijbelboek Openbaring (22:15) spreek over mensen die de leugen liefhebben en doen.

Sterretjes zien
Gendertaalgebruik kan echter nog verder gaan. In het Nederlands hebben zelfstandige naamwoorden in de loop der jaren veelal hun verbuiging verloren. Het geslacht van een woord speelt alleen nog maar een rol bij verwijzingen als ‘zijn’ of ‘haar’.

Bij het Frans en het Duits ligt dat anders. Transgender taalkundigen draafden daar zover door dat bijna elk woord een inclusieve genderversie moest krijgen. In Frankrijk gebeurde dat door het inlassen van een punt midden in woorden en in Duitsland door een sterretje (*). Zelfs kerken zijn begonnen om daaraan mee te doen. In het eeuwenoude bisdom Hildesheim is gendertaal de nieuwe regel geworden waaraan allen die iets in de kerk doen zich moeten conformeren. Het werd allemaal heel onschuldig gepresenteerd: oog hebben voor kwetsbare transgenders en respect tonen. Maar niet voor God en Zijn Woord. We stellen met dankbaarheid vast dat traditionele gelovigen in Duitsland, zoals professor Krämer daartegen protesteren.

Ontwaakt
Het is tijd dat we wakker worden. Gendertaal beschermt niet, maar seksualiseert de taal en maakt juist slachtoffers. Vooral onder de zwakken in de samenleving: allochtonen, mensen met dyslexie of autisme, en visueel gehandicapten. Bovendien, als taalgebruik van bovenaf wordt opgelegd, wijst dat erop dat onze samenleving aan democratisch gehalte inboet. De genderideologie vertoont daarmee haar totalitaire trekken. Echte cultuur hoeft niet van bovenaf opgelegd te worden door een kleine maar invloedrijke elite. Zij komt op uit de samenleving en ons religieuze erfgoed.

Begin bij jezelf
Gelukkig heeft Frankrijk inmiddels alle gendertaal in overheidsteksten verboden. Het leest en schrijft gewoon te moeilijk, ook voor normale mensen. Ook geldt nog altijd dat verbetering van de wereld bij onszelf begint. In dit geval: bij ons eigen taalgebruik. Probeer bewust zo te spreken dat de bedoeling van de Schepper en het welzijn van de naaste erdoor bevorderd wordt. Ook: stop met films kijken en begin weer goede boeken te lezen, of een audioboek te luisteren. Op die manier raken we praktisch geworteld in de rijkdom van ons erfgoed en gezonde denkpatronen. Dat beschermt tegen ideologische beïnvloeding van ons denken en spreken.

Gerelateerde artikelen

Genderideologie

Transgenders

Laten we de herziening van de Transgenderwet blijven bevragen, hoe lastig dit onderwerp ook ligt. Dit schreef Bart-Jan Spruyt, eind mei in het ND. De conclusie die aan het slot

Lees verder