Zijn we niet teveel één geworden met de wereld met onze eigen zuil? Zijn de reformatorische scholen, politiek, krant enzovoorts niet te wereldgelijkvormig?
Zeker. Op veel gebieden zijn we helaas nauwelijks meer van de wereld te onderscheiden. Ons mediagebruik speelt hierbij een grote rol. We laten ons leiden door seculiere nieuwsbronnen en influencers. We laven ons aan seculier amusement. We zijn verslaafd aan sociale media. We stellen ons bloot aan allerlei vormen van wereldse reclame. We zijn enthousiaste gebruikers van AI. Uiteraard beïnvloedt dit onze houding en opvattingen. We gaan in allerlei opzichten mee met de wereld: in onze keuzes wanneer het gaat om levensstijl, in onze houding als burgers in de samenleving en in principiële afwegingen die we maken.
Als christenen hebben de opdracht om als pelgrims en vreemdelingen over de aarde te gaan (Hebr. 11:13). Onze wandel moet in de hemelen zijn (Filip. 3:20). We behoren uit te zien naar de komst van Gods Koninkrijk (Matth. 6:10). We moeten deze wereld niet gelijkvormig willen worden. (Rom. 12:2). We leven in de wereld, maar zijn niet van de wereld. We behoren horen een zoutend zout te zijn (Matth. 5:13), een licht der wereld, een stad boven op een berg (Matth. 5:14). Om dit te kunnen is persoonlijk geloof en bekering nodig, en actieve beoefening van de praktijk van godzaligheid. Christelijke gemeenschappen zouden bovendien een tegencultuur moeten vormen tegenover de wereld.
Kortom, er valt veel te reformeren, en het moet ons gebed zijn of de Heere ons wil bekeren van al die verdrietige vormen van afwijking van Zijn Woord.
Verder lezen:
- Vreemde nieuwe wereld, Carl Trueman
- Desecration of Man, Carl Trueman