We leven in een tijd die geen waarde hecht aan het moederschap (of vaderschap!) en kinderen vooral ziet als een last. Echter, een christen zou beter moeten weten. De Bijbel noemt kinderen een zegen van de Heere (Psalm 127:3). De zorg voor onze kinderen is een roeping (Titus 2:4). Onze kinderen hebben een ziel die nooit zal sterven. Hoe zou toewijding aan de zorg en opvoeding van onze kinderen achterhaald en negatief kunnen zijn? Liefde uit zich immers in tijd en aandacht? Opvoeding vergt nabijheid (Deut. 6:7). God belooft uit het nageslacht Zijn gemeente te bouwen (Psalm 22:31, 32). Het is een eer en heeft de hoogste prioriteit om daarin Zijn wil te doen.
Er kunnen onverhoopte omstandigheden zijn waardoor een moeder regelmatig langdurig van haar kinderen gescheiden is. Maar dat is heel anders dan de wereldse gedachte dat een moeder iets beters te doen heeft dan voor haar eigen kinderen zorgen.
Verder lezen:
