Hebben jullie tips voor ouders die merken dat hun kinderen steeds meer beïnvloed worden door deze tijd (via media enz.)? Hoe houden we hen vast?
In de relatie tussen ouders en kinderen is de liefde het allerbelangrijkste. Als die ontbreekt, niet wordt gevoeld, is alles wat ouders in de opvoeding van hun kinderen proberen te realiseren, tot mislukken gedoemd.
Het is vervolgens van belang dat wij een open relatie met onze kinderen hebben: dat zij zich bij ons ‘veilig’ voelen en hun vragen, twijfels en problemen bij ons terecht kunnen. Van ons vraagt dat een luisterend oor, tijd en aandacht, en de bereidheid ons in die vragen, twijfels en problemen te verdiepen, en onze kinderen niet veroordelend tegemoet te treden.
Ouders dienen zich zo goed mogelijk de vorming eigen te maken om die vragen en twijfels van een gepast antwoord te voorzien. Dat vereist in veel gevallen studie: goede boeken lezen, goede opiniemakers volgen, bijeenkomsten bezoeken.
Uiteindelijk zullen onze kinderen niet alleen haarscherp aanvoelen of wij ze vanuit liefde de weg van het Woord van God wijzen, maar ook of de besproken zaken voor ons doorleefde realiteit zijn – of we zelf iets kunnen van een leven in de kinderlijke vreze des Heeren.
Een voorbeeld: ik hoorde eens dat een vader zijn zoons op zaterdagavond, als ze te laat thuis kwamen, zat op te wachten en ze dan vaak een pak slaag gaf. Dat werkte alleen maar afkeer en verbittering uit. Maar er was ook een groep jongens die op een late zaterdagavond door de tuin van hun ouderlijk huis slopen en toen ze door het raam keken om te kijken of de kust veilig was, hun vader op z’n knieën voor de bank zagen zitten, biddend. Dat verbrak.
Dat alles neemt niet weg dat heldere regels belangrijk zijn. Ook daar hebben jongeren behoefte aan. Dat geldt niet alleen op het gebied van mediagebruik, maar ook bijvoorbeeld het gebruik van alcohol, regels rond de zondag, hoe laat jongeren uiterlijk thuis moeten zijn, etc.
Van belang is ook dat ouders zelf in de omgang met smartphones etc. het goede voorbeeld geven. Ik begrijp dat steeds meer ouders ertoe overgaan om in ieder geval de avond (elke avond) schermvrij door te brengen. Dat kost misschien soms moeite. Maar het laat kinderen zien dat ze in hun worsteling met het scherm niet alleen staan en dat hun ouders bereid zijn eenzelfde worsteling te ondergaan. Het gesprek over smartphone ja of nee, en vanaf wanneer dan, en hoeveel en hoe lang, wordt er alleen maar geloofwaardiger door.
