Ophef over een Frans spoorbedrijf dat adverteert met een kindvrije treincoupé. Het is een trend die op meer plekken zichtbaar is. Kindvrije hotels, zelfs kindvrije campings. Lekker rustig, zonder kinderen. Terecht was er kritiek: er is sprake van een alarmerend laag geboortecijfer wereldwijd, moeten we niet juist het signaal afgeven dat kinderen welkom zijn? 

De hoge huizenprijzen, en (economische) onzekerheid worden vaak genoemd als reden waarom het geboortecijfer in westerse landen daalt. Allicht helpt het niet dat je tegenwoordig allebei bijna fulltime moet werken om een huis te kunnen kopen, maar toch denk ik niet dat dit de drijvende kracht is achter het dalende geboortecijfer.  

Gedurende de hele menselijke geschiedenis waren veel mensen arm en dat geldt nog steeds voor grote delen van de wereld. Écht arm. Niet, ‘we-kunnen-niet-op-vakantie’-arm, maar, ‘zullen-we-vandaag-wel-eten’-arm. Toch kregen deze mensen over het algemeen gewoon kinderen. Ik denk aan een ouder echtpaar, getrouwd kort na de Tweede Wereldoorlog. Er was geen geld, maar ze trouwden, trokken bij zijn ouders in, en kregen daar hun eerste kinderen. Waarom hield een gebrek aan geld en huis hen toen niet tegen, maar is het voor de huidige generatie wel degelijk een obstakel?  

Oorzaken 

Allereerst heeft het een technische oorzaak. Voor de komst van de pil was er geen betrouwbare, langdurige methode om kinderen uit te stellen. Mensen stellen het krijgen van kinderen uit (of zelfs af) omdat het kán.  

Daarnaast, en wellicht ook daarom, heeft er een verschuiving in verwachtingen en prioriteiten plaatsgevonden. Volwassen worden betekent niet langer aan het werk gaan, trouwen en kinderen krijgen. Volwassen worden betekent tijd voor jezelf, genieten, reizen, jezelf ontwikkelen en ontdekken. Daar passen trouwen en kinderen niet bij. Ik herinner me een gesprek met een jonge vrouw in een vaste relatie. “Kinderen? Nee hoor, nog lang niet. Handenbindertjes!”  

Kindvriendelijke politiek? 

Ik ben dan ook niet zo optimistisch dat de politiek met het creëren van kindvriendelijk beleid daar grote verandering in kan brengen. Wanneer kinderen vooral worden gezien als een last, als iets wat je welzijn en ontwikkeling in de weg staat, is het niet zo gek dat het geboortecijfer daalt. 

Zolang kinderen alleen welkom zijn als we niets van onze welvaart, tijd en energie hoeven in te leveren, zal het geboortecijfer blijven dalen. De trend kan alleen gekeerd worden wanneer we inzien dat kinderen waardevoller zijn dan materiële voorspoed, persoonlijke vrijheid en gemak. Het krijgen van kinderen vraagt op veel gebieden offers. Maar de vreugde van het opvoeden van je eigen kinderen kan daar met gemak tegenop.  

Als christenen kunnen we hierin echt een tegenbeweging vormen. Kinderen zijn een zegen. We hebben hen van de Heere gekregen om ze tot zijn eer tot – zo de Heere wil – discipelen op te voeden (Matth: 28:19). Kinderen mogen dan steeds minder welkom zijn in de openbare ruimte, de Heere zegt ons dat kinderen welkom zijn in Zijn Koninkrijk (Mark 10:14). Laten ze dan ook welkom zijn in onze gezinnen. 

Willemien Gunnink-Janssen woont met haar gezin in Engeland. Haar man is predikant.